Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Πώς να ψήσετε το τέλειο κέικ-παντεσπάνι για μια Τούρτα με Ζαχαρόπαστα {Οδηγός}

Μην με παρεξηγήσετε! Δεν εννοώ  ότι δεν ξέρετε να ψήσετε ένα κέικ {πόσο δύσκολο να είναι πια;;} απλά αυτό που προορίζουμε να καλύψουμε με ζαχαρόπαστα πρέπει να πληρεί συγκεκριμένες προδιαγραφές {σαν.. εγ χοιρίδιο ακούγομαι!}.
Για μένα το πρώτο βήμα για να έχουμε ένα άρτιο, οπτικά τουλάχιστον, αποτέλεσμα είναι το παντεσπάνι μας να έχει συμμετρικό και ομοιόμορφο σχήμα χωρίς βουναλάκια και προεξοχές. Είναι δύσκολο να διορθωθεί ένα τέτοιο παντεσπάνι, εκτός κι αν μας αρέσουν τα δύσκολα {not}!
Ακολουθεί ένας σε γενικές γραμμές οδηγός για να μπορέσετε να κατευθυνθείτε στο να προετοιμάσετε μόνοι σας ένα παντεσπάνι για να το καλύψετε με ζαχαρόπαστα και να μείνετε ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα!  Κατέγραψα για σας τη σειρά που ακολουθώ εγώ όταν φτιάχνω το κέικ ή το παντεσπάνι για τις Τούρτες μου.

      1. Ταψί:
    • Υλικό: αναφορικά με το υλικό, υπάρχει μια κάποια ποικιλία στην αγορά. Προσωπικά μπορώ να μιλήσω για τα αντικολλητικά ταψάκια που χρησιμοποιώ και για τη δεύτερη μεγάλη μου επένδυση, μετά το σταθερό μίξερ, την επαγγελματική σειρά ταψιών από αλουμίνιο που έχω στην κατοχή μου. Τα αντικολλητικά μου ταψάκια τα αγαπώ ιδιαίτερα {δες στην προετοιμασία το λόγο}. Θέλουν όμως προσοχή γιατί η επιφάνειά τους γδέρνεται εύκολα και φεύγει η επίστρωσή τους {όχι όμως αν τα χρησιμοποιείς μόνο για τα γλυκά σου και τα προσέχεις σαν τα μάτια σου!}.   
    • Σχήμα: το σχήμα του ταψιού που θα επιλέξουμε είναι καθαρά προσωπική επιλογή. Γνώμη μου όμως ένα στρόγγυλο και ένα τετράγωνο ταψί πρέπει να υπάρχει στη συλλογή μας. Μετά, εάν έχουμε χώρο {γιατί θέλουν και αυτά τη γωνίτσα τους} και την οικονομική δυνατότητα {δεν είναι και φθηνά}, επενδύουμε και σε άλλα σχέδια. Επίσης, στο σχήμα θα πρέπει να προσέξουμε ο πάτος στις άκρες του να μην είναι στρογγυλεμένος αλλά να σχηματίζει ορθή γωνία με τα πλαϊνά τοιχώματα. Δείτε το κέικ στην εικόνα επάνω..φανταστείτε το σε ταψί.
    • Μέγεθος: ίσως έχετε αναρωτηθεί, 'μα, τι μέγεθος ταψιού να χρησιμοποιήσω;'. Αυτό εξαρτάται από το σύνολο των ατόμων που θέλουμε να ικανοποιήσουμε. Τα ταψάκια που χρησιμοποιώ εγώ περισσότερο είναι αυτά των 15cm και 20cm {και μετά πάμε στις εσωτερικές στρώσεις που από αυτές πλέον θα καθορίσουμε πιο καλά για πόσα άτομα είναι αρκετό το γλυκό που θα σερβίρουμε}. Γενικά είμαι ικανοποιημένη από τις επιλογές μου, αναφορικά με τα ταψάκια μου..το μόνο ίσως που θα άλλαζα, αν το γνώριζα, είναι το ύψος της σειράς των ταψιών μου να μην ήταν στις 2 in= 5.08 εκ. αλλά στις 3 in=7.63 εκ. Θα προτιμούσα δηλαδή να είχαν μεγαλύτερο βάθος {η επόμενη αγορά μου, ίσως;;}! Και αυτό γιατί όσο μεγαλύτερο τα βάθος, περισσότερο το υλικό για ψήσιμο και δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να ψήνουμε δυο και τρεις φορές. Στην περίπτωση όμως που θα έχουμε ένα ψηλό παντεσπάνι θα πρέπει να εξοικειωθούμε και με την κοπή του. 
    • Προετοιμασία: τα ταψάκια μας θέλουν και την ανάλογη προετοιμασία. Δεν θέλουμε να βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να έχει μείνει το μισό γλυκό μας κολλημένο στον πάτο ή τα τοιχώματα του ταψιού όταν το ξεφορμάρουμε, έτσι;;! Τα αντικολλητικά ταψιά θέλουν απλώς ένα 'πέρασμα' με λίγο σπορέλαιο και φυσικά ο πάτος να είναι καλυμμένος με λαδόκολλα. Για τα ταψιά αλουμινίου χρειάζεται καλό βουτύρωμα όλου του εσωτερικού και μετά αλεύρωμα. Δηλαδή ρίχνουμε 1-2 κ.σ. αλεύρι πάνω στη βουτυρωμένη επιφάνεια, στριφογυρίζουμε να  πάει παντού και αφαιρούμε την περίσσεια χτυπώντας απαλά με το χέρι μας περιμετρικά. Και φυσικά στρώνουμε και εδώ λαδόκολλα.
        2. Συνταγή:
      • Επιλογή: διαλέγουμε τη συνταγή μας. Αν έχουμε ήδη μια αγαπημένη, καλώς. Αν όχι, αυτήν που θα επιλέξουμε να εκτελέσουμε την μελετάμε. Την μελετάμε και την ξαναμελετάμε. Όταν επιλέγω να κάνω μια συνταγή, την πρώτη φορά την εκτελώ κατά γράμμα. Αν μου αρέσει, την ξανακάνω και μια δεύτερη φορά, πάλι σύμφωνα με τις οδηγίες. Από την τρίτη και μετά αρχίζω τις δικές μου αλχημείες αν θεωρήσω πως η συνταγή επιδέχεται κάτι επιπλέον από μένα.
      • Υλικά: Συγκεντρώνουμε τα υλικά μας. Είναι σημαντικό τα αβγά-αν συμπεριλαμβάνονται στη συνταγή- όπως και το γάλα ή το γιαούρτι, να είναι σε θερμοκρασία δωματίου. Αν αποφασίσαμε τελευταία στιγμή να κάνουμε ένα γλυκό, βουτάμε τα αβγά για 5' σε χλιαρό προς ζεστό νερό, όσο δηλαδή συγκεντρώνουμε τα υπόλοιπα υλικά μας, και τα αβγά έρχονται στην επιθυμητή θερμοκρασία. Το γάλα πάλι μπορούμε να το βάλουμε στο μικροκυμάτων για 40'' και είναι εντάξει. Τα στερεά υλικά από την άλλη, τα μετατρέπω πάντα σε γραμμάρια. Χρησιμοποιώ δηλαδή ζυγαριά. Θεωρώ πως είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να μην κάνω λάθος στην ποσότητα, ειδικά του αλευριού. Τα διογκωτικά μας, σόδα και μπέικιν, πρέπει να είναι ενεργά. Μην τα έχουμε από..δενξέρωπότε. Και προτιμούμε να είναι σε φακελάκια, τα οποία πάλι δεν αφήνουμε ανοιχτά και εκτεθειμένα.
      • Εκτέλεση: έχω διαπιστώσει πως όσες συνταγές υπάρχουν, υπάρχουν άλλες τόσες εκτελέσεις. Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη διαδικασία. Άλλες απαιτούν μίξερ, άλλες όχι. Άλλες θέλουν αρχικό χτύπημα του βουτύρου με τη ζάχαρη, άλλες της ζάχαρης με τα αβγά. Το σίγουρο είναι πως το αλεύρι χρειάζεται κοσκίνισμα {μη βαριέσαι}, τα υλικά μας να είναι σε θερμοκρασία δωματίου-μιλάω πάντα για κέικ ή παντεσπάνι- και φυσικά τα σκεύη και ο χώρος εργασίας μας να 'αστράφτουν' από καθαριότητα! Οπότε αυτό που μένει να κάνουμε είναι να αναλύσουμε τη συνταγή μας και μετά να την εκτελέσουμε! 
      • Μεταφορά: αφού έχουμε ενώσει τα υλικά μας και έχουμε ένα ωραίο μείγμα, είναι η στιγμή να το μεταφέρουμε στο έτοιμο ταψί μας. Γεμίζουμε το ταψί με το μείγμα λίγο πιο πάνω από τη μέση. Έπειτα τυλίγουμε το ταψάκι μας με τη λωρίδα βρεγμένης πετσέτας {δείτε στις κάτω φωτογραφίες πόσο ομοιόμορφα ψήθηκε το γλυκό}, όπως έχω περιγράψει στη Σοκολατίνα νο3. Αφού έχει ψηθεί το γλυκό μας το μεταφέρουμε σε σχάρα και αφαιρούμε αμέσως την πετσέτα γιατί η διαδικασία ψησίματος θα συνεχίζεται. Αν περισσέψει υλικό και δεν έχουμε τη δυνατότητα να ψήνουμε ταυτόχρονα δυο ταψιά μαζί στον φούρνο μας, το διατηρούμε στο σκεύος που το προετοιμάσαμε μακριά από όποια εστία θερμότητας και όχι μέσα στο ψυγείο, για όση ώρα είναι κατειλημμένος ο φούρνος μας.

                3. Φούρνος:
      • Ο φούρνος μας πρέπει πάντα να είναι προθερμασμένος. Η σχάρα μας να βρίσκεται στη δεύτερη από κάτω εσοχή {καταλαβαίνω πως όλοι οι φούρνοι δεν είναι το ίδιο, απλά το ταψί μας θα πρέπει να είναι πιο κοντά στο κάτω μέρος του φούρνου και όχι στο πάνω}. Σημαντικό είναι να γνωρίζουμε τον φούρνο μας. Ενδέχεται να μην είναι ρυθμισμένος σωστά ή να έχει απορρυθμιστεί σε περίπτωση που δεν ψήνει καλά {κυκλοφορούν θερμόμετρα φούρνου αν θέλουμε να διαπιστώσουμε πως ο φούρνος μας λειτουργεί όπως πρέπει}.
          4. Ψήσιμο
        • Ψήνουμε συνήθως στους 175c-180c. Δεν ανοίγουμε ποτέ τον φούρνο μας κατά το πρώτο μισάωρο. Αν θέλουμε να διαπιστώσουμε σε πιο στάδιο ψησίματος βρίσκεται το γλυκό μας, μετά τα 30' ανοίγουμε και κάνουμε το τεστ με την οδοντογλυφίδα. Αν βγαίνει καθαρή, αφού την ΄μπήξουμε' στο κέντρο του γλυκού, είναι έτοιμο. Μια άλλη ένδειξη ότι είναι έτοιμο το κέικ μας είναι ότι έχει αποκολληθεί από τα τοιχώματα του ταψιού {πάνω δεξιά φωτογραφία} και φυσικά να έχει 'μυρίσει' το σπίτι..γλυκό! 
             5. Διατήρηση-Συντήρηση:
          • Αφού ψηθεί το γλυκό μας το αφήνουμε να σταθεί για περίπου 10' μέσα στο ταψί που είναι απαραίτητα πάνω σε σχάρα. Περνάμε περιμετρικά ανάμεσα στο ταψί και το γλυκό μας ένα πλαστικό μαχαιράκι {μην το χαράξουμε} για να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα μείνει κάποιο κομμάτι από το γλυκό μας κολλημένο στο ταψί. Το αναποδογυρίζουμε πάνω σε πλαστική μεμβράνη και το τυλίγουμε μέσα σ' αυτήν όσο είναι ακόμα ζεστό και το βάζουμε στο ψυγείο όπου και το διατηρούμε μέχρι να είμαστε έτοιμοι για συναρμολόγηση. Εκπλαγήκατε;; Ένας τρόπος για να έχουμε ένα αφράτο κέικ ή παντεσπάνι χωρίς να χρειαστεί σιρόπιασμα είναι αυτός. Δοκιμάστε το!                  
          Αυτά.. εν ολίγοις {που και να μην ήταν ένας σε γενικές γραμμές οδηγός!!} είναι τα βήματα για ένα πετυχημένο κέικ ή παντεσπάνι!
          Ελπίζω να τον βρείτε χρήσιμο!

                              Καλές ΖαχαροΔημιουργίες!

          Και φυσικά όπως έχω πει και άλλες φορές, οτιδήποτε 'μαγειρεύεται' στην κουζίνα μου είναι αποτέλεσμα μελέτης και προσωπικών προσπαθειών

          Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

          Μπακαλιάρος Τηγανιτός

          Μου αρέσει ο μπακαλιάρος!  Ο όμορφα τηγανισμένος μπακαλιάρος, με τραγανή εξωτερική κρούστα και από μέσα αφράτος, ζουμερός και μαλακός! Έναν τέτοιο θα σας παρουσιάσει η..  μαμά μου!! Ήρθε η αγαπημένη και έφερε τον ξαλμυρισμένο της μπακαλιάρο, έτοιμο για τηγάνι!
          Γιατί παρόλο που λατρεύω να τρώω τον μπακαλιάρο δεν έχω επιχειρήσει να τον μαγειρέψω..πολύ μπελαλίδικος μου κάνει! Για ανήμερα 25ης Μαρτίου θα έφτιαχνα η ακαμάτρα, μια νόστιμη τηγανιτή πέρκα {κρατάω τουλάχιστον το ψαρικό της ημέρας}!
          Πρέπει όμως κάποια στιγμή να φτιάξω τον μπακαλιάρο τον τηγανιτό {πλησιάζει η Κυριακή των Βαΐων οπότε να ανασκουμπωθώ}!
          Καταγράφω λοιπόν τη συνταγή της μαμάς για μελλοντική χρήση {μαμά μου σε ευχαριστώ και του χρόνου να είσαι..εμμμ να είμαστε καλά να ξαναφάμε το νόστιμο αυτό ψαράκι από τα χεράκια μου-σου-του!}!!


                     Υλικά

                    κουρκούτι { αρκετό για περίπου 1,5 κιλό μπακαλιάρο}
          • 1 κουτάκι μπύρα
          • 1 κ.γ. αλάτι
          • 2 κ.σ. ελαιόλαδο
          • 1/2 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
          • 1/2 κούπα αλεύρι up
          • λίγο πιπέρι  

          • μπακαλιάρος ξαλμυρισμένος 
          • σπορέλαιο για το τηγάνισμα
          • αλεύρι για το πανάρισμα
                         
                     Εκτέλεση
          1. Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε όλα τα υλικά για τον χυλό μας και ανακατεύουμε καλά. Αφήνουμε να ξεκουραστεί για μια ωρίτσα στο ψυγείο.  
          2. Σε βαθιά και με χοντρό πάτο κατσαρόλα βάζουμε μπόλικο λάδι. Το αφήνουμε να ζεσταθεί πολύ {στο 9 και αυτό γιατί μετά την πρώτη δόση μπακαλιάρου που θα προσθέσουμε στην κατσαρόλα μας και αφού αποκτήσει μια κρούστα το κομμάτι μας από τη μια μεριά, χαμηλώνουμε στο 8 και συνεχίζουμε σε αυτή τη θερμοκρασία για τα υπόλοιπα}. 
          3. Στο μεταξύ και μέχρι να ζεσταθεί το λάδι, αλευρώνουμε κομμάτι-κομμάτι τον μπακαλιάρο και στοιβάζουμε σε ένα πιάτο. Και είμαστε έτοιμοι για το τηγάνισμα.
          4. Βουτάμε στο κουρκούτι και μετά στο πολύ ζεστό λάδι. Αφήνουμε να αποκτήσει μια κρούστα από τη μια μεριά, χαμηλώνουμε στο 7 το μάτι και αναποδογυρίζουμε. Χρειάζεται να το γυρίσουμε αρκετές φορές ελέγχοντάς τον. Ένα καλοτηγανισμένο κομμάτι θα χρειαστεί περίπου 10'-12' τηγάνισμα. 
          5. Ακουμπάμε σε πιατέλα που έχουμε στρώσει με απορροφητικό χαρτί και συνεχίζουμε μέχρι να τελειώσουν όλα τα κομμάτια μας.
          6. Τον μπακαλιάρο μας τον φάγαμε συνοδεία σκορδαλιάς και πατατοσαλάτας.
                           
                              Μπουκίτσα κανείς;

          Προετοιμασία μπακαλιάρου: αρχίζουμε με την επιλογή του μπακαλιάρου. Η σάρκα του πρέπει να είναι λευκή και κατά προτίμηση να είναι Νορβηγίας {συμβουλή μαμάς}. Διαλέγουμε λοιπόν ένα καλό και ψωμωμένο κομμάτι. Πριν το κόψουμε σε μικρότερα κομμάτια το τινάζουμε να φύγει το πολύ αλάτι. Αφού το κόψουμε στις επιθυμητές μερίδες, ξεπλένουμε καλά και τα τοποθετούμε σε μια λεκανίτσα με νερό. Τα κομμάτια να είναι βυθισμένα στο νερό. Η διάρκεια ξαλμυρίσματος είναι από 24 εως 48 ώρες πάντα ανάλογα με το πάχος του μπακαλιάρου και με αλλαγή νερού ανα 3-4 ώρες. Την πρώτη μέρα μέρα μπορούμε να τον έχουμε εκτός ψυγείου και να κάνουμε τις αλλαγές του νερού. Την επομένη, αν χρειαστεί επιπλέον ξαρμύρισμα, τον διατηρούμε στο ψυγείο  πάλι όμως αλλάζοντας το νερό. Μπορούμε να δοκιμάσουμε το πόσο αλμυρός εξακολουθεί να είναι και πόσο αλμυρό τον θέλουμε {προσωπική επιλογή} κόβοντας ένα κομματάκι και ανάλογα να συνεχίσουμε με τις αλλαγές του νερού ή να τον βάλουμε σε τρυπητό και να τον αφήσουμε πλέον να στραγγίξει τα περίσσεια του νερού. Λίγο πριν αρχίσουμε το τηγάνισμα στραγγίζουμε απαλά κάθε κομμάτι με τα χέρια μας.
          Και είναι έτοιμος.

           
                                      Καλή μας Όρεξη

          Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

          Πώς να φτιάξετε μια Ντάλια από Ζαχαρόπαστα

          Το να φτιάξεις ένα λουλούδι από ζαχαρόπαστα δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε και δύσκολο..απαιτεί απλώς εξοικείωση {να μην είναι ένα λουλούδι το πρώτο πράγμα που θα φτιάξεις με ζαχαρόπαστα}, αγάπη και υπομονή {όπως όλα τα καλά πράγματα στη ζωή..και ακούω ήδη τον αντίλογο..!!}!
          Αφού άρχισα να φτιάχνω την Ντάλια {με κεφαλαίο παρακαλώ γιατί είναι μια..Κυρία} με το μαύρο φύλλωμα,
          αποφάσισα να δείξω και τα βήματα, οπότε θα σας περιγράψω τα αρχικά και τα υπόλοιπα θα τα αναλύσουμε μαζί με τις φωτογραφίες.
          Ανασκουμπωθείτε λοιπόν, συγκεντρώστε τα υλικά σας και ακολουθήστε με!

                                                      Υλικά
          Θα χρειαστούμε ζαχαρόπαστα {σε όποιο χρώμα θέλουμε να φτιάξουμε την Ντάλια μας}, νισεστέ, πλάστη, επιφάνεια εργασίας, σφουγγαράκι, κοπίδι, νερό και λεπτό πινέλο, κουπ πατ, εργαλειάκια ζαχαρόπαστας {θα τα δείτε στις φωτογραφίες} και ένα σφαιρικό φελιζόλ διαμέτρου 4cm.
                                                   Βήμα-βήμα

          Όπως είπα, φτιάχνοντάς την αναρωτήθηκα 'γιατί να μη δείξω και πώς γίνεται;'! Οπότε τα αρχικά βήματα είναι τα εξής:
          • ανοίγω σε φύλλο ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι ζαχαρόπαστας και τυλίγω με αυτό το φελιζόλ, το οποίο πριν έχω βρέξει με λίγο νερό. Και αυτό για να κολλήσει πάνω του η ζαχαρόπαστα.
          • με λίγο πιο έντονο ροζ {προαιρετικό, μπορούμε να δουλέψουμε όλο το λουλούδι με το ίδιο χρώμα} σχηματίζω τους αρχικούς στήμονες, τοποθετώντας τους κυκλικά και στην κορυφή-διάλεξε εσύ το σημείο που θα ορίσεις σαν 'κορυφή' της σφαίρας-του καλυμμένου με ζαχαρόπαστα φελιζόλ.
          Πώς φτιάχνω τους στήμονες:
          Σχηματίζω ένα μακρύ, αλλά όχι πολύ λεπτό κορδόνι από ζαχαρόπαστα και κόβω σε ίσα μέρη.

           
          Ρολάρω τις άκρες κάθε κομματιού ώστε να σχηματίσουν κορυφή. Με το ειδικό αυτό εργαλείο {χρειάζεται} και από την πλατιά του μεριά, αρχίζω από την κορυφή ασκώντας ελαφρά πίεση προς τα κάτω, σχηματίζοντας ένα αυλάκι.

          Και είναι έτοιμα! Εφαρμόζω λίγο νερό στο σημείο που θέλω να βάλω το κομματάκι μου και τοποθετώ απαλά. Την διαδικασία αυτήν θα την κάνουμε όσες φορές χρειαστεί για να δημιουργήσουμε το κεντρικό μέρος του λουλουδιού, όπως φαίνεται στην φωτογραφία.


           Πώς φτιάχνω τα πέταλα:
          Ανοίγω σε λεπτό φύλλο τη ζαχαρόπαστα και κόβω καρδούλες. Για την πρώτη σειρά από πέταλα, χρησιμοποιώ τις δυο εσωτερικές καρδούλες. Με τη μεγαλύτερη θα φτιάξω την εξωτερική σειρά. Αρκέστηκα σε δυο σειρές από πέταλα γιατί μετά βαραίνει το λουλούδι και είναι πολύ πιθανόν να μας 'ανοίξει'.

          Με το εργαλείο σαν βουρτσάκι {πώς αλλιώς να το ονοματίσω; τσουγκράνα, μήπως;;} χαϊδεύω απαλά για να σχηματίσω γραμμές πάνω στις καρδούλες και από τις δυο μεριές. Αυτό μπορεί να γίνει και με ένα πιρουνάκι. Στη συνέχεια τυλίγω απαλά, με την κορυφή της καρδούλας να είναι από την εξωτερική μεριά.
           

                    Ώρα για 'συγκόλληση'!
          Με λίγο νερό πάλι 'περνάμε' την περιοχή που θέλουμε να βάλουμε το πέταλο {βλέπεις ότι αλλού βάζω το νερό και αλλού το πέταλο;; Και αναρωτιόμουν γιατί έπεφτε!!! Δύσκολη δουλειά να γίνονται και τα δυο ταυτόχρονα, φωτογράφιση και κατασκευή!}!

          Έτοιμη η πρώτη σειρά. Τώρα θα κάνουμε υπομονή και θα αφήσουμε την Ντάλιά μας να στεγνώσει πριν τις βάλουμε και τα υπόλοιπα πέταλα.


          Για να ολοκληρώσουμε την Ντάλια ακολουθούμε τα βήματα για τα πέταλα, με τη διαφορά πως χρησιμοποιούμε το μεγαλύτερο κουπ πατ της καρδούλας. Συμβουλή μου είναι να αφήνουμε την Ντάλια να στεγνώνει κάθε φορά που θα κάνουμε μια προσθήκη και να χρησιμοποιούμε στηρίγματα για τα πέταλά της. Η συγκεκριμένη χρειάστηκε 2 μέρες για να σκληρύνει τόσο, ώστε να την πιάνω και να την χειρίζομαι άφοβα!

                                     Η τούρτα για τα γενέθλια της μητέρας μου!   

          Αυτό το tutorial είναι μια σύμπραξη δυο άλλων εξαιρετικών, αυτού και αυτού με κάποιες δικές μου παραλλαγές και προσθαφαιρέσεις. Με τον τρόπο αυτό θα ήθελα να αποτίσω έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε όλες τις σπουδαίες κυρίες εκεί έξω που ήταν και είναι για μένα πηγή έμπνευσης και παρακίνησης να ασχοληθώ με τον θαυμαστό κόσμο της ζαχαροτεχνίας.

          Υ.Γ.  Η απλή ζαχαρόπαστα δεν είναι εύκολη να δουλευτεί σε λουλούδι. Χρειάζεται ένα σκληρυντικό μέσο για να τη βοηθάει να κρατάει το σχήμα της και να ανοίγει σε λεπτό φύλλο. Ένα τέτοιο μέσο είναι το cmc, το οποίο είναι σε μορφή σκόνης. Για 250 γρ. ζαχαρόπαστας προσθέτουμε 1/4κ.γ. cmc. Ζυμώνουμε καλά και αφήνουμε να ξεκουραστεί για 1 ωρίτσα.

           
                             Καλές Δημιουργίες 

          Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

          Πώς να φτιάξετε ομοιόμορφες μπαλίτσες από Ζαχαρόπαστα

          Ένας εύκολος τρόπος να φτιάξουμε ομοιόμορφες μπαλίτσες σε όποιο μέγεθος επιθυμούμε είναι αυτός και μάλιστα χωρίς τη χρήση κάποιου ειδικού εργαλείου. Το μόνο που θα πρέπει να προσέξουμε είναι το πάχος της ζαχαρόπαστας να είναι το ίδιο κάθε φορά για να μην αλλάζει και το μέγεθος των σφαιρών μας.
          Θα χρειαστούμε ζαχαρόπαστα, ένα κυκλικό κουπ-πατ, επιφάνεια εργασίας, τον πλάστη μας και λίγο νισεστέ.
          Βήμα-βήμα:
          Ανοίγουμε σε φύλλο τη ζαχαρόπαστα στο επιθυμητό πάχος.
          Κόβουμε όσους κύκλους χωράει η επιφάνεια. Δεν είναι απαραίτητο να είναι τέλειοι!
          Σχηματίζουμε μπαλάκια, δουλεύοντας τη ζαχαρόπαστα ανάμεσα στις παλάμες μας.
          Και είναι έτοιμα για να τα βάλουμε στη.. θέση τους {και δεν εννοώ το στόμα μου!!}!
          Τοποθετούμε τα σφαιρίδιά μας το ένα δίπλα στο άλλο αφού περάσουμε την επιφάνεια στην οποία θα ακουμπήσουν με λίγο νερό.
          Έτοιμη η στρογγυλή μας γιρλάντα {εντάξει..μισοέτοιμη!}!
                     
                      Καλές Δημιουργίες

          Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

          Και η Βασιλόπιτα πάει....

          Να σας ευχαριστήσω θερμά όλους εσάς που συμμετείχατε στην κλήρωση! Ειλικρινά με χαροποιήσατε με τα όμορφα σχόλιά σας και για το λόγο αυτό στον τυχερό, δεν θα ετοιμάσω μια απλή Βασιλόπιτα αλλά μια ΣοκοΒασιλόπιτα πλημμυρισμένη σοκολάτα και κατάλληλα στολισμένη με Ζαχαρόπαστα!
          Εύχομαι τα καλύτερα σε όλους!

          Οι έγκυρες συμμετοχές ήταν 50! Δύο κυρίες δεν επιθυμούσαν να συμμετέχουν στην κλήρωση, παρόλα αυτά άφησαν το σχόλιό τους! Τις ευχαριστώ! Και υπήρχαν 3 σχόλια ανώνυμα, τα οποία δεν μπορούσα να συμπεριλάβω στην κλήρωση.
          Σας ευχαριστώ πολύ!

          Αυτά είναι τα ονόματα με την σειρά που εμφανίζονται στα σχόλια της σχετικής ανάρτησης.
           

          Αφού πάτησα το μαγικό κουμπάκι βγήκε το αποτέλεσμα!! Και η τυχερή μας είναι...Η κ.Λένα Ζούλια
                        
                     

                                          
                  



















          Ας επικοινωνήσει μαζί μου η κ.Ζούλια είτε μέσω mail-αν υπάρχει-είτε αφήνοντας ένα σχόλιο!


          Και η άλλη τυχερή από την συμμετοχή της στην κλήρωση στο facebook είναι: Η κ. Γεωργία Κηπουροπούλου!

          Συγχαρητήρια και στις δύο κυρίες και εύχομαι πάντα επιτυχίες προσωπικές, επαγγελματικές και ότι άλλο επιθυμεί η καθεμιά σας!
          Καλοφάγωτες!!





          Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2014

          Καλή Χρονιά με ένα GiveAway και ένα Ευχαριστώ!

          Πρώτα και πάνω απ'όλα να ευχηθώ Υγεία! 
          Το 2014 να είναι μια καλή και ευλογημένη χρονιά για όλους μας!  

          Πώς να συνεχίσω χωρίς να ακουστεί σαν κομπασμός;.. Καθαρίζω το λαιμό μου και αρχίζω..
          Όταν αποφάσισα να 'εκτεθώ' μέσα από αυτήν τη σελίδα ήταν η χρονιά της ανεργίας μου και είχα ήδη αρχίσει δειλά-δειλά να φτιάχνω και να δείχνω τις τούρτες μου.
          Επειδή όμως τις παρουσίαζα στο fb προφίλ μου και δεν ήταν εύκολο να τις δουν όλοι, σκέφτηκα {και δεν το μετάνιωσα} να φτιάξω μια μαγειρική σελίδα, να έχει και το μυαλό να απασχολείται {γιατί κακά τα ψέμματα, το να κάνεις μια προσεγμένη μαγειρική ανάρτηση δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα, τουλάχιστον για μένα} να 'επιδεικνύω' και τις όποιες μαγειρικές μου ικανότητες χαχα και να μοστράρω τις τούρτες μου!
          Στιγμή δεν είχα σκεφτεί ότι αυτή η σελιδούλα θα αποκτούσε τη δική της 'ζωή', χωρίς πολύ κανάκεμα από μέρους μου γιατί δεν με λες και την πιο επιμελή food blogger {αν μπορείς να με πεις έτσι} με μια-δυο αναρτήσεις το μήνα {ευελπιστώ κάποια στιγμή να βρω το χρόνο και τη δύναμη να αφοσιωθώ περισσότερο, πίστεψέ με..}!
          Επειδή λοιπόν αισθάνομαι έντονα την ανάγκη να σας ευχαριστήσω όλους {μακάρι να ήταν δυνατόν} που φτάσατε τα Κουζινομπερδέματά μου να έχουν ξεπεράσει τις 400.000 επισκέψεις σε αυτά τα 2 και κάτι χρόνια, θα ήταν τιμή και χαρά για μένα να φτιάξω για σας 2 Βασιλόπιτες {με ζαχαρόπαστα φυσικά και δικής μου έμπνευσης}, που θα κληρωθεί η μια εδώ και η άλλη στο fb προφίλ μου {Stella Markopoulou}.
          Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αφήσετε το σχόλιό σας. Απλό, έτσι; Μπορείτε να συμμετέχετε και στις δυο κληρώσεις αν το επιθυμείτε, αφήνοντας και εδώ και στο fb από ένα σχόλιο.
          Ο χρόνος κατά τον οποίο θα μπορείτε να αφήσετε το-τα σχόλιά σας θα είναι από σήμερα μέχρι και το Σάββατο 11-1-2014, μια εβδομάδα δηλαδή!



          Σας εμπιστεύομαι για την ευπρέπεια των σχολίων σας. 
          Πως να αφήσετε το σχόλιό σας {για όσους δεν γνωρίζουν}: κάτω από την ανάρτηση υπάρχει ένα κουτάκι που γράφει μέσα 'Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας'. Μέσα εκεί θα γράψετε αυτό που θέλετε και κατόπιν θα πάτε εκεί που γράφει 'Υποβολή σχολίου ως' και θα επιλέξετε το 'Ανώνυμος/η' αν φυσικά δεν έχετε mail. Τέλος πατήστε 'Δημοσίευση' και είστε έτοιμοι. Το σχόλιό σας όμως μην το αφήσετε ανώνυμο, παρακαλώ. Σημειώστε το όνομα και το αρχικό από το επίθετό σας ή ένα ψευδώνυμο εάν δεν θέλετε να αφήσετε ονομαστικό σχόλιο. Αυτό καθιστά ευκολότερο να αναγνωρίσετε τον εαυτό σας σε περίπτωση που κερδίσετε! Αυτά τα ολίγα δασκαλίστικα!
           Σας Ευχαριστώ και Καλή Επιτυχία! 

          Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

          Μελομακάρονα

          Τελευταία ανάρτηση για το 2013 με μια Χριστουγεννιάτικη συνταγή!
          Μπουκίτσες γλυκές και μελωμένες, φτιαγμένες με τη βοήθεια της Ειρηνούλας μου, της πολυτιμότερης βοηθού που θα μπορούσα να έχω!
          Σας ευχόμαστε, μητέρα και κόρη, καλές γιορτές με υγεία και άπειρη αγάπη!!
          Χρόνια Πολλά!!

                    Υλικά {για 30 μεγάλα-50 μικρά μελομακάρονα}
          • 1 1/2 κούπα σπορέλαιο, καλής ποιότητας
          • 1/2 κούπα ελαιόλαδο
          • 1/2 κούπα χυμό πορτοκάλι
          • 1/2 κούπα κονιάκ
          • 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
          • 3/4 κούπας ζάχαρη
          • 1 φακελάκι μπέικιν των 20γρ.
          • 1 κ.γ. φουσκωτό κανέλα
          • 1 κ.γ. σόδα
                   σιρόπι
          • 2 1/2 κούπες νερό 
          • 2 κούπες ζάχαρη
          • 1 1/2 κούπα μέλι {εξαιρετικής ποιότητας-ευχαριστώ Τάσo!}
          • καρύδια
                   Εκτέλεση
          1. Σε μια βαθιά λεκάνη βάζουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το μπέικιν, τη σόδα και την κανέλα. Σε μια πιο μικρή βάζουμε τα υγρά υλικά: τα λάδια, τον χυμό πορτοκαλιού και το κονιάκ. Τα κρατάμε στην άκρη για όταν θα είμαστε έτοιμες να πλάσουμε τα μελομακάρονα.
          2. Σιρόπι: Σε βαθιά και μεγάλη κατσαρόλα προσθέτουμε το νερό και τη ζάχαρη. Βάζουμε στη φωτιά. Θέλουμε να λιώσει η ζάχαρη μέσα στο νερό και μετά να προσθέσουμε το μέλι. Χαμηλώνουμε την ένταση της φωτιάς γιατί με το μέλι φουσκώνει το μείγμα. Σιγοβράζουμε για 5' και ταυτόχρονα ξαφρίζουμε. Αποσύρουμε από τη φωτιά. Το μυστικό στο μέλωμα στη συγκεκριμένη συνταγή είναι, ζεστό {όχι καυτό} το σιρόπι και κατευθείαν από το φούρνο τα μελομακάρονα {θα σου το ξανά..υπενθυμίσω!!}.
          3. Στρώνουμε με λαδόκολλα 2 ταψιά κουζίνας {για τα 30 κομμάτια από 15 σε κάθε ταψί} και ανάβουμε το φούρνο μας στους 180c. Βάζουμε τα καρύδια σε μια σακούλα κατάψυξης και με τον μπαλτά δίνουμε ελαφρά χτυπήματα στη σακούλα, αφενός γιατί με πολύ έντονα χτυπήματα ανοίγουν οι ραφές της σακούλας και όλο το εσωτερικό καταλήγει..παντού και αφετέρου γιατί θέλουμε τα καρύδια σε σχετικά χοντρά κομματάκια και όχι σκόνη. Οπότε συγκρατηθείτε..
          4. Και έχουμε όλα τα υλικά μας συγκεντρωμένα και έτοιμα. Και αισθανόμαστε μια ανυπομονησία  να γαργαλάει τα δάχτυλά μας και μια γλυκιά προσμονή να κυριεύει τον ουρανίσκο μας!                               Θα πετύχουν;; Θα είναι νόστιμα;
          5. Στη λεκάνη με το αλεύρι χύνουμε μονομιάς τα υγρά υλικά και ζυμώνουμε μέχρι να αισθανθούμε πως όλες οι περιοχές της ζύμης είναι το ίδιο υγρές. Δεν παραζυμώνουμε.
          6. Σχηματίζουμε μικρές ή μεγάλες μπαλίτσες ανάλογα τα γούστα. 
            Θα πρέπει να προσέξουμε να είναι όλες οι μπουκίτσες πάνω κάτω το ίδιο μέγεθος για να ψηθούν ομοιόμορφα. Εγώ έφτιαξα τορνευτά μελομακάρονα φέτος {άκουσα 'τεμπέεελααα';;;.. απλά..εμμ..δεν είχα πολύ χρόνο στη διάθεσή μου..}.
          7. Τα αραδιάζουμε όμορφα και τακτικά με μια απόσταση το ένα από το άλλο, δεν απλώνουν απλά φουσκώνουν. Εγώ χάραξα μερικές επιφανειακές γραμμές με το μαχαίρι, έτσι για το σχέδιο. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180c για 40'. Ο χρόνος βέβαια ψησίματος εξαρτάται από το μέγεθος των κομματιών. Τα δικά μου που ήταν μεγάλα, χρειάστηκαν 40' για να αποκτήσουν το χαρακτηριστικό χρυσοκάστανο χρώμα που έχουν τα μελομακάρονα. Αν τα φτιάξετε πιο μικρά θα χρειαστούν λιγότερο χρόνο, περίπου στα 30'.
          8. Λίγο πριν βγάλουμε τα μελομακάρονα από τον φούρνο ελέγχουμε το σιρόπι μας που το θέλουμε ζεστό. Αν έχει κρυώσει στο μεταξύ το βάζουμε για κάποια λεπτά σε μέτρια φωτιά να ξαναζεσταθεί. Επαναλαμβάνουμε όσες φορές χρειαστεί για να είναι το σιρόπι μας στην επιθυμητή θερμοκρασία.
          9. Μόλις βγάλουμε από τον φούρνο βουτάμε τα μελομακάρονά μας στο σιρόπι. Βάζουμε όσα χωράνε μέσα στην κατσαρόλα. Τα αφήνουμε για 1' από την κάθε μεριά {όχι παραπάνω γιατί θα λασπώσουν}, τα αφαιρούμε με τη βοήθεια τρυπητής κουτάλας, τα ακουμπάμε απαλά σε με επιφάνεια καλυμμένη με λαδόκολλα και τα 'ραντίζουμε' ένα-ένα με το καρυδάκι μας.
          10. Αφήνουμε να σταθούν και να κρυώσουν. Όσο 'κάθονται' τα μελομακάρονα τόσο πιο νόστιμα γίνονται {αν προλάβουν δηλαδή}. 
            Βάζεις την άκρη της μελωμένης αυτής μπουκίτσας ανάμεσα στα δόντια σου και δαγκώνοντας απαλά αντιλαμβάνεσαι μια απειροελάχιστη αντίσταση. Τρόμος..Μου αντιστέκεται;; Και πάνω που είσαι έτοιμη να απογοητευτείς, συνειδητοποιείς πως όλη η γλύκα και η αφρατάδα είναι επιμελώς προστατευμένη κάτω από το ατσούμπαλο αυτό περίβλημα..
                     
                                            Καλά Χριστούγεννα

          Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

          Πώς να κόψετε και να γεμίσετε το Παντεσπάνι για μια Τούρτα με Ζαχαρόπαστα

          Συνεχίζω με μια ακόμα ανάρτηση σχετική με τις Τούρτες μου. Έχω αποφασίσει να σας αποκαλύψω όοοολα τα μυστικά μου!! Εντάξει, τα λίγα αυτά που γνωρίζω λέω να τα μοιραστώ μαζί σας.
          Και δεν είναι πια και τα τρομερά μυστικά. Απλά στις δικές μου αναρτήσεις βλέπετε τα βήματα που ακολουθώ εγώ και τα οποία είναι αποτέλεσμα προσωπικών προσπαθειών και ενίοτε αποτυχιών {όπως έχω τονίσει άλλωστε τόσες φορές, το ξέρω!!}.
          Θα αισθανόμουν λοιπόν πολύ χαρούμενη αν, μέσα από αυτά που γράφω και δείχνω, βοηθούσα έστω και λίγο οποιονδήποτε να αισθανθεί πιο άνετα και επιχειρήσει να φτιάξει μια τούρτα με ζαχαρόπαστα.
          Γιατί πιστεύω πως ο καθένας μπορεί να φτιάξει όμορφες τούρτες, φτάνει να το θέλει..πολύ όμως!!
          Και δεν με θεωρώ ειδήμονα. Μια αυτοδίδακτη κοπέλα είμαι {ναι, είμαι μικρή ακόμα!!! μη γελάς!!!} που της αρέσει να φτιάχνει τούρτες με ζαχαρόπαστα.
          Τις Τούρτες της Στέλλας!


                   Τι θα χρειαστούμε

          για να συναρμολογήσουμε μια τούρτα: ένα καλοψημένο παντεσπάνι, σαντιγύ, μαρμελάδα {προαιρετική}, βουτυρόκρεμα σε σακούλα ζαχαροπλαστικής {μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και πολυσακούλες κουζίνας}, μια βάση, χάρακα, σπάτουλα, ένα πολύ καλό μαχαίρι και οδοντογλυφίδες.


          Αρχίζουμε με το παντεσπάνι. Αν προσέξατε το είχα τυλιγμένο σε ζελατίνα. Αφού ψηθεί λοιπόν το παντεσπάνι το τυλίγω μέσα σε ζελατίνα και το διατηρώ στο ψυγείο μέχρι να το χρησιμοποιήσω. Έτσι σφίγγει και αφήνει λιγότερα τρίμματα όταν το κόβω. Και μην αμφιβάλλεται, παραμένει πάντα αφράτο {δοκιμάστέ το}. Για όσους είστε αρχάριοι σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε χάρακα και οδοντογλυφίδες όπως στην εικόνα {βρίσκουμε το μέσον και εκεί μπήγουμε την οδοντογλυφίδα}. Με εξάσκηση θα μπορείτε να το κόβεται τέλεια οριζοντιωμένο, σας το υπόσχομαι!

          Για τους πιο έμπειρους, παραλείπουμε το στάδιο με τις οδοντογλυφίδες και αρχικά χαράσσουμε περιμετρικά με το μαχαίρι μας, δημιουργούμε δηλαδή έναν οδηγό γύρω γύρω, και κατόπιν κόβουμε περιστρέφοντας και ασκώντας σταθερή πίεση στο μαχαίρι με τον καρπό {δεν κουνάμε όλο το χέρι} προς το εσωτερικό.



          Χωρίσαμε λοιπόν το παντεσπάνι μας στα δυο και δημιουργήσαμε δυο δίσκους, αφαιρέσαμε τις οδοντογλυφίδες και είναι η ώρα της συναρμογής.




          Τοποθετούμε τον έναν δίσκο μας πάνω στη βάση. Βάζουμε την πάνω 'όψη' να κοιτάει τη βάση και περνάμε την περιφέρεια με ένα 'κορδόνι' από βουτυρόκρεμα. Δημιουργούμε έτσι ένα φράγμα και αποφεύγουμε τις όποιες 'διαρροές' από την γέμισή μας. Το συγκεκριμένο παντεσπάνι δεν χρειαζόταν σιρόπιασμα αλλά αν θελήσουμε να το σιροπιάσουμε το κάνουμε σε αυτήν τη φάση.



          Και έχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Το φράγμα!






          Συνεχίζουμε με την γέμιση της αρεσκείας μας. Εγώ χρησιμοποίησα σαντιγύ και μαρμελάδα φραγκοστάφυλο {σας θυμίζει κάτι;}.





          Τέλος καλύπτουμε με τον δεύτερο δίσκο, κάτω 'όψη' {και πάλι αν σιροπιάσουμε το παντεσπάνι το κάνουμε και σε αυτόν τον δίσκο}.
          Και εδώ χρειάζεται προσοχή γιατί θέλουμε να είμαστε βέβαιοι πως η πάνω επιφάνεια της τούρτας μας είναι πλήρως οριζοντιωμένη. Αρχικά 'χαιδεύουμε' απαλά την επιφάνεια για να 'ισοπεδώσουμε' τυχόν ανωμαλίες και έπειτα ερχόμαστε στο ίδιο επίπεδο με αυτήν {τα μάτια μας} και παρατηρούμε αν είναι ίσια. Στα σημεία που είναι άνιση, ασκούμε μια ελαφρά πίεση. Εναλλακτικά χρησιμοποιούμε αλφάδι.   
          Και είναι έτοιμη η τούρτα μας για να την περάσουμε με το πρώτο χέρι βουτυρόκρεμας {το λεγόμενο crumb coat}. Ένα πολύ λεπτό στρώμα βουτυρόκρεμας ίσα για να θωρακίσουμε τη γέμιση { η αρχική φωτογραφία} και να απομονώσουμε το τρίμματα από το παντεσπάνι ούτως ώστε στο δεύτερο χέρι να είναι εύκολη και αβίαστη η εφαρμογή της βουτυρόκρεμας.
          Μη σας αποθαρρύνουν οι εξωτερικές ανωμαλίες που παρουσιάζει το παντεσπάνι. Το καλό στρώσιμο της βουτυρόκρεμας βοηθάει να αποκτήσει η τούρτα μας μια λεία επιφάνεια. 

                           
                            Καλές Δημιουργίες
          Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...