Στριφτόπιτα Φλωρινιώτικη-γνωστή και σαν..Βιένο

Κοντεύει να τελειώσει το καλοκαίρι και δεν αξιώθηκα μέχρι τώρα να φτιάξω μια πίτα!!
Την έχω στο μυαλό μου, την μελετάω, την ονειρεύομαι..μια πιτούλα!
Και να που την έφτιαξα..
Στριφτή, στριφογυριστή, κρατσανιστή και θεϊκή!

                Υλικά

• για το σπιτικό φύλλο θα ακολουθήσετε τη συνταγή από εδώ
• για τον τρόπο ανοίγματος του φύλλου θα δείτε εδώ

Αφού λοιπόν σχηματίσουμε το πρώτο μας 'σαλιγκαράκι' όπως περιγράφω στις ατομικές πιτούλες, το βάζουμε στο ταψί προσεκτικά και στο τέλος αυτού τοποθετούμε την αρχή του άλλου..κάπως έτσι..

Και συνεχίζουμε μέχρι να γεμίσει το ταψί μας..

Για το ταψί αυτό χρειάστηκα 10 διπλά φύλλα. Αν μας περισσέψουν μπορούμε να τις τυλίξουμε μεμονωμένες σε μεμβράνη, να τις καταψύξουμε και να έχουμε έτοιμες για ψήσιμο ατομικές πιτούλες. Εναλλακτικά, αν θέλουμε πιο 'ψωμωμένη' πίτα, μπορούμε αντί για 2 πιταράκια {πουπτσίνα} μαζί να ενώσουμε 3 ή και 4 τέσσερα για σχηματίσουμε ένα φύλλο. Εγώ βάζω 2 γιατί η συγκεκριμένη πίτα μου αρέσει λεπτή και τραγανή..η επιλογή δική σας!

Αυτή ήταν η εκατοστή μου ανάρτηση!
Μάλιστα κυρίες μου και κύριοι κατάφερα να συμπληρώσω 100
αναρτήσεις..και γιατί άραγε το αναφέρω;..γιατί πολλές φορές μπήκα στον πειρασμό να το-τα παρατήσω {κάποιοι ίσως με καταλαβαίνετε} αλλά κάτι δεν με άφηνε και ούτε με αφήνει.
Κάθε ανάρτηση έχει τη δική της ιστορία και απαιτεί χρόνο, αφοσίωση και αγάπη!
Κάθε ανάρτηση είναι..εγώ και θέλω να 'φαίνεται' το αληθινό μου πρόσωπο χωρίς υποκρισίες, φτιασίδια και φαμφάρες!
Να σας ευχαριστήσω λοιπόν ολόθερμα όλους που επισκέπτεστε το διαδικτυακό μου σπίτι και χαίρομαι ειλικρινά αν βρίσκεται εδώ μέσα ενδιαφέρουσες ιστορίες και συνταγές.

Κερασμένο..

 

Κιμαδόπιτα

   Την πίτα αυτή, την φτιάχνω μόνο την Πρωτοχρονιά. Ειλικρινά!!! Μου αρέσει η ιδέα ενός φαγητού που θα φτιαχτεί μόνο για εκείνη την ημέρα, θα το λαχταράμε όλη τη χρονιά και όταν θα μας το σερβίρουν θα το ευχαριστιόμαστε τόσο.. σαν να μην το έχουμε ξαναφάει!! Αυτή λοιπόν είναι είναι η δική μου παραδοσιακή, Πρωτοχρονιάτικη συνταγή! Και του χρόνου!

           Υλικά
         για το σπιτικό φύλλο εδώ
    
         για τη γέμιση {ταψάκι 34 cm}

• 400 γρ. ανάμεικτο {μοσχάρι και χοιρινό} κιμά
• 2 μεγάλα κρεμμύδια
• 2 αβγά 
• 1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο
• 1/2 φλιτζάνι νερό
• αλάτι και πιπέρι

         Εκτέλεση

1. Σπιτικό φύλλο. Στη συνταγή της Τυρόπιτας με Παραδοσιακό Φύλλο περιγράφω αναλυτικά τον τρόπο προετοιμασίας και ανοίγματος του φύλλου. Εδώ το μόνο που έκανα ήταν να ελαττώσω τη δόση γιατί έφτιαξα την κιμαδόπιτα σε μικρότερο ταψί.
2. Γέμιση. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια μας, τα βάζουμε σε βαθύ τηγάνι μαζί με το νερό και σε μέτρια φωτιά αχνίζουμε μέχρι να σωθεί το νερό {γίνεται πολύ πιο ελαφρύ το φαγητό μας έτσι}. 
3. Προσθέτουμε το λάδι και τσιγαρίζουμε τα κρεμμυδάκια μας για 2' με 3', πάλι όμως σε μέτρια φωτιά {εγώ βάζω το μάτι ανάμεσα στο 7 και 8 με ανώτερη διαβάθμιση το 9}. 
4. Έπειτα βάζουμε στο τηγάνι μας τον κιμά και τον θρυμματίζουμε με την κουτάλα μας. Σοτάρουμε μέχρι να γίνει καφέ και πάψει να έχει ροζ χρώμα. Δεν αφήνουμε τον κιμά να στεγνώσει.
5. Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε τον κιμά να χλιαρίνει πριν προσθέσουμε τα αβγά μας. Αλατοπιπερώνουμε και είναι έτοιμη η γέμισή μας. Η πίτα αυτή επίσης μπορεί να ετοιμαστεί από πριν και να καταψυχθεί. Μην ξεχάσετε το φλουρί!!

                  Καλή μας όρεξη.

                         Θα ήθελα να ευχηθώ Καλή Χρονιά σε όλους!!!

Ατομικές Πιτούλες {Βιένο}

        Άρχισαν τα σχολεία.. ευτυχώς! Μαζί όμως άρχισε και η καθημερινή αναζήτηση και προετοιμασία του κατάλληλου πρωινού κολατσιού. Και λέω κατάλληλου γιατί τα παιδάκια μου προφανώς, έχουν 'εξεζητημένους' γευστικούς κάλυκες και τα μέχρι τώρα κολατσά που τους ετοίμασα δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις τους!! Τις πιτούλες αυτές όμως τις λατρεύουν και τις ευχαριστιούνται πολύ. Είμαι σίγουρη πως θα αρέσουν και σε σας.

           Υλικά
     για το σπιτικό φύλλο εδώ

     για τη γέμιση

• τυρί φέτα τριμμένο

        Εκτέλεση

1.  Σπιτικό φύλλο. Στη συνταγή της Τυρόπιτας με Παραδοσιακό Φύλλο περιγράφω αναλυτικά τον τρόπο προετοιμασίας και ανοίγματος του φύλλου. Εδώ απλά θέλουμε ζυγό αριθμό από τα μπαλάκια που θα φτιάξουμε γιατί θα τα ενώσουμε ανα δυο για να κάνουμε το φύλλο σε καθεμιά από της πίτες. 

              Εδώ έχω 4 μπαλίτσες {πουπτσίνα}. Ανοίγω σε μικρούς δίσκους.

      Ενώνω ανα δυο, βουτωρώντας τη μεταξύ τους επιφάνεια. Χωρίζω τους ενωμένους δίσκους μου με λαδόκολλα.

  
      Αφού ανοίξω όλα τα μπαλάκια μου σε δίσκους και ενώσω ανα δυο με το βουτυράκι μου, βάζω στο ψυγείο. Κατόπιν βγάζω μια δόση τη φορά {τους δυο ενωμένους δίσκους μου} και ανοίγω αρχικά με τον πλάστη.

        
      Μετά παίρνω το φύλλο στα χέρια μου, κάνω τα χέρια μου γροθιά και τραβάω το φύλλο προς τα έξω να ανοίξει με τη βοήθεια των αρθρώσεων {κότσια}. Χρησιμοποιώ και τα δυο χέρια, άσχετα που στις φωτογαφίες φαίνεται μόνο το ένα. Περιμετρικά ανοίγω με τα δάχτυλα με γρήγορες κινήσεις και ανοίγω τραβώντας και γυρίζοντας ταυτόχρονα το φύλλο.

    Καταλήγω να έχω ένα τέτοιο φύλλο. Όσο πιο λεπτό τόσο το καλύτερο. Αν έχει και καμιά τρυπούλα εδώ κι εκεί δεν μας ενοχλεί, φτάνει βέβαια να μην είναι γεμάτο τρύπες ή είναι ολόκληρο μια τρύπα!! Ραντίζουμε με βιτάμ και με το τυράκι μας σε όλη την επιφάνεια.

                                                          
    Με τις άκρες των δαχτύλων μας σπρώχνουμε απαλά προς τα μέσα από τις δυο πλευρές. Τυλίγουμε σε σχήμα σπείρας όχι σφιχτά, βουτυρώνουμε την επιφάνειά της και έτοιμη η πιτούλα μας.

     Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 220c για 20' με 25'. Στα παιδιά μου αρέσουν να είναι ξεροψημένες. Εναλλακτικά μπορούμε να φτιάξουμε μια μεγάλη πίτα αν στο τέλος της πίτας ενώσουν την αρχή της επόμενης και ούτω καθεξής. Προσωπικά όταν φτιάχνω τέτοιες πίτες τρώμε όσες είναι να φάμε και τις υπόλοιπες τις βάζω στην κατάψυξη, άψητες τυλιγμένες σε πλαστική μεμβράνη {τις αμπαλάρω όμως αφού έχουν παγώσει}.

               Καλή μας όρεξη

Σπανακόπιτα

     Αυτό το καθημερινό πια 'τί να μαγειρέψω;' με γονατίζει. Ξέρω, ξέρω!! Υπάρχουν άπειρες και πεντανόστιμες συνταγές που κυκλοφορούν. Αλλά μια που λέω  'αυτό θα μαγειρέψω', μια που λείπει κάποιο από τα υλικά. Αυτό τα διάστημα δεν είμαι και πολύ της οργάνωσης ούτε και των προγραμμάτων. Βλέπω πιάτα έτοιμα και σκέφτομαι ' να, αυτό για το Ζήση, μια μεριδούλα από εκείνο για την Ειρήνη, αυτό εδώ θέλω για μένα, εκείνο είναι τέλειο για τον Χρήστο, μια σαλατούλα από δω, ένα γλυκάκι από κει, έτοιμο το μεσημεριανό μας!!!'. Και εκεί ξυπνάω και ανασκουμπώνομαι. Το κακό είναι πως δεν συμβιβάζομαι-ονται με τα προμαγειρεμένα φαγητά ή τα έτοιμα, να τους τα σερβίριζα και να βολευόμασταν. Πρέπει να υπάρχει φρέσκομαγειρεμένο φαγάκι σχεδόν καθημερινά στο τραπέζι γιατί αλλιώς θα με φάνε εμένα.. ζωντανή. Εμπρός λοιπόν περιφερόμενο σαρκίο μου, δείξε τι αξίζεις {κάποιος να με βοηθήσει να σηκωθώ;;!!}.

           Υλικά
         για το σπιτικό φύλλο εδώ

         για τη γέμιση {ταψί 34 cm}

• 300 γρ. σπανάκι
• 300 γρ. φέτα 
• 4 αβγά
• 1 γιαούρτι αγελάδας
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο
• αλάτι

        Εκτέλεση

1. Σπιτικό φύλλο. Στη συνταγή της Τυρόπιτας με Παραδοσιακό Φύλλο περιγράφω αναλυτικά τον τρόπο προετοιμασίας και ανοίγματος του φύλλου. Εδώ το μόνο που έκανα ήταν να ελαττώσω τη δόση γιατί έφτιαξα την σπανακόπιτα σε μικρότερο ταψί.
2.  Γέμιση. Σωτάρω ελαφρά το σπανάκι με το ελαιόλαδο. Προσθέτω τη χοντροκομμένη φέτα, τα αβγά ελαφρώς χτυπημένα, το γιαουρτάκι και ανακατεύω καλά, όλα στο ίδιο σκεύος. Αλατίζω ανάλογα. Και είναι έτοιμη η γέμιση να ενώσει τα δυο φυλλαράκια.

                 Καλή μας όρεξη

Τυρόπιτα με Παραδοσιακό Φύλλο

Τα πρώτα μου βήματα στη μαγειρική τα έκανα αφού παντρεύτηκα {μιλάμε, όχι αβγό να βράσω ήξερα, δεν μπορούσα να κατανοήσω η χριστιανή πως γίνεται να κολλήσουν τα μακαρόνια από τη στιγμή που κολυμπάνε στο νερό!! και άλλα ευτράπελα}. Τα σοβαρά πλέον βήματα στο θαυμαστό κόσμο της μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής άρχισα να τα κάνω αφότου έγινα μητέρα. Αποφάσισα πως ήθελα να προσφέρω στα βλασταράκια μου σπιτικό φαγητό, καλομαγειρέμενο από τα χεράκια μου. Έτσι άρχισα δειλά, δειλά να προσπαθώ να φτιάξω οτιδήποτε θεωρούσα πως έπρεπε να φάνε τα παιδιά μου με την αμέριστη τηλεφωνική βοήθεια της μητέρας μου. Από τα πρώτα λοιπόν φαγητά που έδωσα στα μωρά μου, όταν μπορούσαν να μασήσουν πλέον, ήταν η πίτα και μάλιστα η σπανακόπιτα. Δεν θα πω πως ήταν όλα εύκολα αλλά ήμουν αποφασισμένη να μην αποθαρρυνθώ από τις όποιες αποτυχίες μου. Έφτασα λοιπόν σε ένα σημείο να γνωρίζω να μαγειρεύω αλλά ποτέ δεν επαναπαύομαι ούτε απορρίπτω χωρίς δεύτερη σκέψη όποια καλοπροαίρετη συμβουλή με πλησιάσει.

        Υλικά για το φύλλο {μεγάλο ταψί}

• 3 νεροπότηρα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1 νεροπότηρο χλιαρό νερό + 1/2 επιπλέον 
• 1 κ.σ. αλάτι
• 1/4 της κούπας ελαιόλαδο
• 1 πλάκα Βιτάμ για άλειμμα

           Για τη γέμιση

• 1 γιαούρτι αγελάδας 
• 4-5 αβγά
• 1/4 της κούπας γάλα
• 400 γρ. φέτα
• μια τσιμπιά αλάτι
• 2-3 κ.σ. λιωμένο βιτάμ

     
            Εκτέλεση
  Προετοιμάζουμε τα υλικά και τα σκεύη μας. Λιώνουμε το Βιτάμ σ' ένα μικρό βαθύ μπολ και μαζί έχουμε το πινέλο μας. Σε δυο ρηχά πιάτα στρώνουμε δυο μεγάλα φύλλα αλουμινόχαρτο και βάζουμε στην άκρη. Καθαρίζουμε τον πλάστη και το πλαστήρι μας. Ετοιμάζουμε τη γέμιση. Χτυπάμε ελαφρώς τα αβγά, προσθέτουμε το γιαούρτι, το γάλα, το βιτάμ και τη φέτα σε τρίμματα. Αν η φέτα μας είναι αλμυρή μπορούμε να παραλείψουμε το αλάτι. Βουτυρώνουμε καλά το ταψί μας.

Ρίχνουμε τα 4 πρώτα υλικά μας {μόνο το 1 νεροπότηρο για αρχή και αν είναι στεγνή η ζύμη προσθέτουμε το επιπλέον, σιγά-σιγά} σε μια μεγάλη λεκάνη και πλάθουμε  έντονα για 4'-5' μέχρι να πάρουμε μια ελαστική ζύμη που κολλάει ελαφρώς στα χέρια. Σκεπάζουμε και αφήνουμε το ζυμάρι να ξεκουραστεί για 15'.
  

 Βγάζουμε τη ζύμη από τη λεκάνη, την τοποθετούμε στο πλαστήρι  και πλάθουμε ξανά 2 με 3 φορές.

Χωρίζουμε τη ζύμη με τη βοήθεια ενός μαχαιριού σε μικρές μπαλίτσες, 12 μπαλίτσες για τη βάση και 10 για να καλύψουμε τη γέμιση. Οι μπαλίτσες μας πρέπει να είναι σκεπασμένες καθ όλη τη διάρκεια με μια νωπή πετσέτα για να μη ξεραθεί η επιφάνεια τους.



 Παίρνουμε μια, μια μπαλίτσα {η Φλωρινιώτικη ντόπια ονομασία είναι "πουπτσίνα"}, αλευρώνουμε τοπικά μαζί και τη μπαλίτσα, την πατάμε απαλά με την παλάμη μας και ανοίγουμε με τη βοήθεια του πλάστη σε μικρά φύλλα, με διάμετρο  περίπου 15cm.

Όταν ανοίγουμε τη μπαλίτσα σε φύλλο, την περιστρέφουμε κάθε φορά και μαζί "σέρνουμε" από κάτω της την περίσσεια του αλευριού. Προσπαθούμε τα φύλλα να είναι διαμετρικά ίσα μεταξύ τους.

 Με τη βοήθεια ενός πινέλου μαγειρικής βουτυρώνουμε την επιφάνεια του σχηματισμένου πλέον φύλλου μας και πάνω του τοποθετούμε το επόμενο και ούτω καθεξής μέχρι να τοποθετήσουμε και τα 12 φύλλα το ένα πάνω στο άλλο. Το τελευταίο φύλλο το κάνουμε λίγο μεγαλύτερο και σκεπάζουμε μ' αυτό τα υπόλοιπα αλλά δεν το βουτυρώνουμε. Βάζουμε τη στοίβα μας αυτή στο πιάτο με το αλουμινόχαρτο, καλύπτουμε και τοποθετούμε στο ψυγείο. Την ίδια διαδικασία ακολουθούμε και με τις υπόλοιπες μπαλίτσες μας.

Μετά από 30' περίπου βγάζουμε από το ψυγείο την πρώτη στοίβα που σχηματίσαμε {τη βάση δηλαδή}, αφαιρούμε από το αλουμινόχαρτο και βάζουμε στο αλευρωμένο πλαστήρι μας. Σχηματίζουμε με τα δάχτυλα των χεριών μας επιφανειακές τρύπες, αλευρώνουμε και αρχίζουμε το άνοιγμα του φύλλου με τον πλάστη μας για να σχηματίσουμε ένα μεγάλο και ενιαίο πλέον φύλλο.

Το φύλλο αυτό που θα τοποθετήσουμε στη βάση του ταψιού μας το ανοίγουμε για να καλύψει επαρκώς και τα πλαϊνά του. Στρώνουμε το φύλλο στο ταψί μας με τη βοήθεια του πλάστη μας, το βουτυρώνουμε και αφού ανοίξουμε το δεύτερο φύλλο μας προσθέτουμε τη γέμιση.                                                

Το δεύτερο φύλλο το ανοίγουμε περίπου όσο είναι το ταψί μας, το τυλίγουμε στον πλάστη και το τοποθετούμε πάνω στη γέμιση με ζιγκζαγκοτές κινήσεις.

Βουτυρώνουμε τα πλαϊνά της ζύμης, κολλάμε τις άκρες του πάνω φύλλου στη βάση του κάτω {πάνω ακριβώς από τη γέμιση} και σχηματίζουμε τον κόθορο. 
Βουτυρώνουμε καλά την επιφάνεια της πίτας μας {με βοηθάει η Ειρηνούλα μου, η οποία μάλιστα ανοίγει και φύλλο} και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200c για περίπου 3 τέταρτα της ώρας. Κατά τη διάρκεια του ψησίματος παρακολουθούμε εάν φουσκώσει η ζύμη  μας {καλή ένδειξη}. Σ' αυτή τη περίπτωση τρυπάμε προσεκτικά την επιφάνεια με ένα πιρούνι να ξεφουσκώσει.

 Η συγκεκριμένη μέθοδος παρασκευής σπιτικού φύλλου μπορεί να είναι λίγο κουραστική αλλά το αποτέλεσμα ανταμείβει στο έπακρο. Το φύλλο γίνεται απίστευτα τριφτό και κρατσανιστό.  Σας παροτρύνω να τη δοκιμάσετε και μη σας αποθαρρύνει το χρονοβόρο του θέματος.

               Καλή μας όρεξη.   
Η πίτα αυτή μπορεί να καταψυχθεί είτε ψημένη {τα κομμάτια που περίσσεψαν τα τυλίγουμε ένα, ένα σε πλαστική μεμβράνη και μετά όλα μαζί τα τοποθετούμε στην ειδική για την κατάψυξη σακούλα} είτε άψητη {αντί να τη φουρνίσουμε, καλύπτουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο, το βάζουμε στην κατάψυξη και όταν έρθει η ώρα για ψήσιμο η πίτα πάει κατευθείαν στο φούρνο χωρίς να την αποψύξουμε απλά θα χρειαστεί λίγη ώρα παραπάνω να ψηθεί}. Όσο για τη γέμιση αυτή μπορεί να γίνει με ότι τραβάει η όρεξη μας, νηστίσιμη ή αρτύσιμη.   
     Δοκιμάστε και τη Σπανακόπιτα, τις Ατομικές Πιτούλες και την Κιμαδόπιτα.

   
    Η συνταγή αυτή, που εκτελείται κάθε φορά με περισσή αγάπη, συμμετέχει στα Παιχνίδια της Κουζίνας για το πρώτο παιχνίδι της "Ο μικρός Φλεβάρης ζητάει Αγάπη"                     

Δείτε και σε βίντεο πως να φτιάξετε την Τυρόπιτά σας..επιμέλεια Εύα Ζαρίφη και παρουσίαση στο spirtowebradio!