Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα; Παμμέγιστο ερώτημα, το οποίο και θέτω επί τάπητος! Απαιτώ δε, αναλυτική, εξονυχιστική και ενδελεχή ανάλυση μέχρι να φτάσω έως το κόκαλο. Αρνούμαι κατηγορηματικά να ασχοληθώ με οτιδήποτε λιγότερο σημαντικό γιατί με αυτά που ακούν τα μάτια μου και βλέπουν τα αφτάκια μου {ουπς, τα ' νάποδα ή μήπως όχι;;} θεωρώ πως αν βρω την απάντηση στο ερώτημα μου, ευθύς αμέσως θα λυθούν και όλα τα οικονομικά, κοινωνικά και ψυχολογικά μου προβλήματα!!!!! Και μη τολμήσεις να με ερωτευτείς.. εμμμ ειρωνευτείς ήθελα να πω!
Και Η Απάντηση σου Τώρα.. φάε το αβγό σου Καλή Όρεξη!!
Υλικά { μόνο για τη μαμά}
1 στήθος κοτόπουλο
2 μικρά καρότα
1 μικρό κρεμμύδι
1 φλυτζανάκι του καφέ ρύζι νυχάκι
1 + 1 κ.σ. βιτάμ
1 1/2 λίτρο νερό
αλατάκι
Εκτέλεση
Σε μικρή κατσαρόλα βράζουμε το νερό μας και προσθέτουμε το κοτόπουλο, τα καρότα και το κρεμμύδι καθαρισμένα και ολόκληρα, τη μία κουταλιά βιτάμ και λίγο αλατάκι.
Βράζουμε περίπου 3 τέταρτα ή μέχρι να μαλακώσουν τα καροτάκια μας.
Όταν είναι έτοιμα αφαιρούμε το κοτόπουλο, το βάζουμε σε ένα βαθύ πιάτο και το ξεψαχνίζουμε με τη βοήθεια δυο πιρουνιών τραβώντας προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Σουρώνουμε το ζωμό κοτόπουλου σε βαθύ μπολ ενώ τα καρότα μαζί με το κρεμμύδι τα πολτοποιούμε στο μούλτι.
Στην κατσαρόλα μας τώρα που έχουμε ξεπλύνει, βάζουμε τη δεύτερη κουταλιά βιτάμ μαζί με το κοτόπουλο και σωτάρουμε ελαφρά.
Προσθέτουμε το ζωμό, τα πολτοποιημένα λαχανικά και το ρυζάκι μας που έχουμε ξεπλύνει πρώτα με νερό, λίγο αλατάκι και βράζουμε μέχρι να είναι έτοιμο το ρύζι. Ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο βραστό νερό κατά τη διάρκεια. Αβγολέμονο δεν έφτιαξα, αν θέλετε όμως μπορείτε να προσθέσετε.
Σερβίρουμε και απολαμβάνουμε ζεστή την κοτόσουπά μας.
Αυτή την τούρτα της έφτιαξα για τα γενέθλια του πατέρα μου! Με μια ροζ μεγάλη καρδούλα να κυριαρχεί, για να δείξει έτσι τη μεγάλη αγάπη για τον παππού των παιδιών μου και αγαπημένο μου πατερούλη. Σκέφτηκα λοιπόν, επειδή πλησιάζει και ο Βαλεντίνος {ανέλυσα πέρυσι την άποψη μου σχετικά, στη Σοκολατίνα} να σας δείξω πως γίνεται αυτή η φρουφρουδένια, όμορφη καρδιά από ζάχαρη! Είναι πολύ εύκολη και σας προτρέπω να δοκιμάσετε να τη φτιάξετε. Άντε.. ακόμη κάθεστε;;!!
Υλικά και εργαλεία
έναν πλάστη. Ο πλάστης που βλέπεται είναι ξύλινος και ειδικός για κουλουράκια. Έχει στα δυο πλαϊνά του, βαθμωτούς πλαστικούς δίσκους με τους οποίους κανονίζεις το πάχος της ζύμης. Εγώ τον χρησιμοποιώ και στο άνοιγμα της ζαχαρόπαστας αλλά προσοχή γιατί κολλάει. Για να μην κολλάει η ζαχαρόπαστα, γενικά χρησιμοποιώ νισεστέ. Τις λωρίδες της ζαχαρόπαστας τις άνοιξα στα 2 mm, ενώ την καρδούλα την έκανα πιο 'παχιά'. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε έναν οποιοδήποτε πλάστη φυσικά και να κανονίσετε με το μάτι το πάχος, έτσι;
κουπ πατ σε σχήμα καρδούλας
το εργαλείο για τη δημιουργία λωρίδων. Αν δεν έχετε, δεν πειράζει. Μπορεί να γίνει και με τη βοήθεια χάρακα και ενός μαχαιριού ή του εργαλείου της πίτσας.
πινελάκι και νερό
σκληρό 'σφουγγάρι'. Αυτό που έχω είναι 'ειδικό' αλλά και ένα οποιοδήποτε αχρησιμοποίητο σκληρό σφουγγάρι κάνει.
πλαστική επιφάνεια
μυτερό εργαλείο σαν μολύβι, είναι το πράσινο στη φωτογραφία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ξυλάκι για σουβλάκια.
και φυσικά ζαχαρόπαστα
νισεστέ ή άχνη ζάχαρη
Δημιουργία
Παίρνουμε μια μπάλα από τη ζαχαρόπαστα και την ανοίγουμε σε αρκετά χοντρό φύλλο. Με τη βοήθεια του κουπ πατ φτιάχνουμε την καρδιά μας πάνω στην οποία θα ακουμπήσουν τα 'φρουφρού'. Βάζουμε στην άκρη μέχρι να ετοιμάσουμε τις λωρίδες μας.
Στη συνέχεια ανοίγουμε άλλο φύλλο, λεπτό και με το εργαλιάκι μας κόβουμε λωρίδες. Εμένα μου χρειάστηκαν 10 τέτοιες για τη συγκεκριμένη καρδούλα. Καλό είναι οι λωρίδες μας να μην είναι μακριές, για να τις χειριζόμαστε ευκολότερα.
Κάθε λωρίδα, τη λεπταίνουμε με το μυτερό εργαλείο μας από τη μια μεριά κατά αυτόν τον τρόπο.
Και αρχίζουμε. Με μικρή ποσότητα νερού στο πινελάκι μας, περνάμε περιφερειακά και εφαρμόζουμε την πρώτη μας λωρίδα με μπρος πίσω κινήσεις και τη λεπτή επιφάνεια να είναι από την έξω πλευρά, η παχιά δηλαδή θα ακουμπάει στην καρδιά. Αφού τελειώσουμε πιέζουμε την κάθε λωρίδα στη βάση της για να σηκώσουμε τις άκρες προς τα πάνω. Συνεχίζουμε έτσι μέχρι να φτάσουμε στο κέντρο και είναι έτοιμη η καρδούλα μας. Τόσο απλά. Δείτε και μόνοι σας.
Η όλη διαδικασία διαρκεί το πολύ 30' και είναι διασκεδαστική.
Μπορείτε να βάλετε και τα μικρά σας να συμμετέχουν. Επίσης μπορούν να
γίνουν σε διάφορα μεγέθη οι καρδούλες αλλά και χρώματα.
Αυτό ήταν! Έτοιμη η καρδούλα σας.
Δείτε και το βιντεάκι από το κανάλι του Spirto Web Radio, έτσι όπως παρουσιάστηκε στην εκπομπή της Βιβής 'Γυναικείες Υποθέσεις'! Βιβή, σε ευχαριστώ πολύ!!
Πρώτη ανάρτηση για το 2013! Εύχομαι.. τι να ευχηθώ;;; Ότι επιθυμεί και έχει ανάγκη ο καθένας, αυτό εύχομαι! Για να μπω κατευθείαν στο θέμα, σήμερα έφτιαξα ψαροκεφτέδες, χρησιμοποιώντας περισσευούμενα από προηγούμενα γεύματα. Όπως, πουρέ και τηγανισμένα φιλετάκια γλώσσας. Μια πολύ εύκολη και γρήγορη λύση για 'ανακύκλωση' μικρών μερίδων φαγητού. Έγιναν νοστιμότατοι!
Υλικά {για 6 μέτριους ψαροκεφτέδες}
2 κούπες πουρέ {σπιτικό}
4 τηγανισμένα φιλετάκια γλώσσας
1 αβγό
1 χούφτα κατεψυγμένο αρακά
1 χούφτα κατεψυγμένα φασολάκια
4 κ.σ. γαλέτα
αλεύρι για το πανάρισμα
λάδι για το τηγάνισμα
Εκτέλεση
Ψιλοκόβουμε τα φιλετάκια μας και τα προσθέτουμε στον έτοιμο πουρέ.
Βράζουμε τον αρακά και τα φασολάκια μέχρι να μαλακώσουν. Αφήνουμε να χλιαρίνουν.
Προσθέτουμε όλα τα υλικά μας στον πουρέ {αλάτι δεν χρειάζεται να προσθέσουμε γιατί τόσο το ψαράκι όσο και ο πουρές έχουν το αλατάκι τους}, ανακατεύουμε και βάζουμε στο ψυγείο για 30' να σφίξει το μείγμα μας.
Σε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λαδάκι μας, αφήνουμε να ζεσταθεί όχι να καεί {είναι έτοιμο όταν αρχίσουν να σχηματίζονται οι χαρακτηριστικές 'γραμμές'}.
Σχηματίζουμε κεφτεδάκια και τα αλευρώνουμε ελαφρά, τινάζοντας την περίσσεια του αλευριού. Μόλις προσθέσουμε τα πρώτα κεφτεδάκια μας χαμηλώνουμε τη φωτιά και από το 9 {ανώτερο} το κατεβάζουμε στο 8.
Θέλουν πολύ λίγο τηγάνισμα δηλαδή 2' από τη μια ή μέχρι να χρυσίσουν, το ίδιο από την άλλη και είναι έτοιμα. Εμείς τα βάλαμε σε σαντουιτσάκια με μαρουλάκι και φάγαμε 'fishburgers'.
Την πίτα αυτή, την φτιάχνω μόνο την Πρωτοχρονιά. Ειλικρινά!!! Μου αρέσει η ιδέα ενός φαγητού που θα φτιαχτεί μόνο για εκείνη την ημέρα, θα το λαχταράμε όλη τη χρονιά και όταν θα μας το σερβίρουν θα το ευχαριστιόμαστε τόσο.. σαν να μην το έχουμε ξαναφάει!! Αυτή λοιπόν είναι είναι η δική μου παραδοσιακή, Πρωτοχρονιάτικη συνταγή! Και του χρόνου!
Σπιτικό φύλλο. Στη συνταγή της Τυρόπιτας με Παραδοσιακό Φύλλο
περιγράφω αναλυτικά τον τρόπο προετοιμασίας και ανοίγματος του φύλλου.
Εδώ το μόνο που έκανα ήταν να ελαττώσω τη δόση γιατί έφτιαξα την κιμαδόπιτα σε μικρότερο ταψί.
Γέμιση. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια μας, τα βάζουμε σε βαθύ τηγάνι μαζί με το νερό και σε μέτρια φωτιά αχνίζουμε μέχρι να σωθεί το νερό {γίνεται πολύ πιο ελαφρύ το φαγητό μας έτσι}.
Προσθέτουμε το λάδι και τσιγαρίζουμε τα κρεμμυδάκια μας για 2' με 3', πάλι όμως σε μέτρια φωτιά {εγώ βάζω το μάτι ανάμεσα στο 7 και 8 με ανώτερη διαβάθμιση το 9}.
Έπειτα βάζουμε στο τηγάνι μας τον κιμά και τον θρυμματίζουμε με την κουτάλα μας. Σοτάρουμε μέχρι να γίνει καφέ και πάψει να έχει ροζ χρώμα. Δεν αφήνουμε τον κιμά να στεγνώσει.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε τον κιμά να χλιαρίνει πριν προσθέσουμε τα αβγά μας. Αλατοπιπερώνουμε και είναι έτοιμη η γέμισή μας. Η πίτα αυτή επίσης μπορεί να ετοιμαστεί από πριν και να καταψυχθεί. Μην ξεχάσετε το φλουρί!!
Δεν μπορώ να το εξηγήσω! Ειλικρινά! Κάτι που αρχίζει με πολλή αγάπη και φροντίδα να αφήνεται.. έτσι.. απλά.. Ποιόν να κατηγορήσω;; Τον ανάδρομο Ερμή, τον Κρόνο που με εγκατέλειψε ή το Δία που κάνει εξάγωνο με την Αφροδίτη μου { Ήρα τρέξε!!};;; Γιατί προφανώς, κάποια άλλη δύναμη πρέπει να φταίει που έχω αφεθεί έτσι και όχι εγώ η ίδια {είμαι άτομο που αναλαμβάνει στο έπακρο τις ευθύνες του, μη νομίζεις!}!!! Μάλλον κάτι ολοκλήρωσε τον κύκλο του έστω και μικρό! Ή πάλι όχι! Θα δείξει. Ουφ!!! Πονοκεφάλιασα με τις τόσo βαθυστόχαστες σκέψεις μου. Πάω να φουρνίσω τα ψωμάκια μου!
Υλικά {για 4 μέτριες φραντζόλες}
2 κούπες νερό, χλιαρό προς το ζεστό
2 κ.σ. ζάχαρη
2 κ.γ. αλάτι
2 κ.γ. ελαιόλαδο
2 φακελάκια ξερή μαγιά
2 1/2 κούπες κοσκινισμένο αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 1/2 κούπες κοσκινισμένο αλεύρι σκληρό {ίσως χρειαστεί και λίγο παραπάνω, πάνω κάτω 1/2 κούπα ακόμη}
Εκτέλεση
Σε μια μεγάλη λεκάνη βάζουμε το χλιαρό νερό και ανακατεύουμε τη ζάχαρη, το αλάτι, το ελαιόλαδο και τη μαγιά. Παρένθεση{}! Εναλλακτικά μπορούμε να διαλύσουμε στο χλιαρό νερό τη ζάχαρη με τη μαγιά {σε μικρό όμως μπολάκι}, να αφήσουμε τη μαγιά να δραστηριοποιηθεί {όπως έχω αναφέρει και στη ζύμη για πίτσα} , να αφρίσει δηλαδή για 5', τη μεταφέρουμε μετά σε μεγάλο μπολ για το ζύμωμα όπου και θα προσθέσουμε κούπα κούπα τα άλευρά μας, μέσα στα οποία έχουμε βάλει και το αλατάκι . Το ελαιόλαδο θα το ραντίσουμε πάνω στη φουσκωμένη μαγιά πριν την προσθέσουμε στα άλευρα. Προσωπικά προτιμώ την πρώτη μέθοδο, όλα μέσα, όχι για κανένα άλλο λόγο παρά μόνο γιατί είμαι μιας πρώτης τάξεως τεμπέλα!
Είμαστε λοιπόν στη φάση προσθήκης των αλεύρων.
Βάζουμε κούπα κούπα τα άλευρα και μετά από κάθε προσθήκη ζυμώνουμε καλά.
Αφού προσθέσουμε τα αλεύρια μας, μεταφέρουμε τη ζύμη στο πλαστήρι μας ή
στον πάγκο εργασίας μας ή στο τραπέζι μας και εκεί αρχίζει το
πραγματικό ζύμωμα. Ζυμώνοντας, βλέπουμε και αισθανόμαστε στα χέρια μας
αν χρειάζεται το ζυμαράκι μας το επιπλέον αλεύρι. Συνήθως το χρειάζεται.
Αν κολλάει πολύ στα χέρια μας προσθέτουμε λίγο λίγο το αλεύρι. Ρίχνουμε
δηλαδή από λίγο κάθε φορά και ζυμώνουμε μέχρι να πάρουμε μια ζύμη, μη
γελάσετε, που μας δίνει την αίσθηση χειραψίας με άτομο που έχει υγρά
χέρια! Αυτή την αίσθηση θέλουμε όταν πλέον έχουμε τελειώσει με το ζυμάρι
μας αλλά και η επιφάνειά του πρέπει να είναι λεία και χωρίς ασυνέχειες.
Υπολογίζουμε γύρω στο 10λεπτο αρκετά έντονο ζύμωμα, οπότε
προετοιμαστείτε!
Όταν πλέον τελειώσουμε το ζύμωμα, μεταφέρουμε το ζυμαράκι μας στην αρχική μας λεκάνη, αφού την έχουμε σκουπίσει εσωτερικά με ένα στεγνό πανάκι, σκεπάζουμε τη λεκάνη μας με μια πλαστική σακούλα {καθαρή}, ρίχνουμε από πάνω ένα τραπεζομάντηλο {καθαρό} τοποθετούμε σε ζεστό σημείο - μπορούμε να τη βάλουμε στο φούρνο μας έχοντας τον σε μια θερμοκρασία 20c με 30c- και αφήνουμε να φουσκώσει για 1 1/2 ώρα.
Το ζυμάρι μας θα το αφήσουμε να κάνει τη δουλειά του απερίσπαστο όλη
αυτή την ώρα χωρίς να το ενοχλήσουμε καθόλου. Όση ώρα περιμένουμε,
προετοιμάζουμε το ταψάκι μας. Το στρώνουμε δηλαδή με λαδόκολλα και
περνάμε με ένα χαρτάκι ελαφρά ποτισμένο με ελαιόλαδο. Εγώ χρησιμοποιώ
ένα παραλληλόγραμμο ταψάκι διαστάσεων 32x25. Αφού συμπληρωθεί λοιπόν η
ώρα, βγάζουμε από το φούρνο ή από όπου τελοσπάντων το έχουμε βάλει για
να φουσκώσει και ΄ρίχνουμε΄ το ζυμάρι δίνοντάς του ελαφριές
'μπουνίτσες'. Το βάζουμε ξανά στο πλαστήρι μας, δεν το ζυμώνουμε όμως,
το χωρίζουμε στα τέσσερα, {μπορούμε αν θέλουμε να ζυγίσουμε την αρχική
ζύμη, να τη διαιρέσουμε στα τέσσερα και να πάρουμε έτσι ισόπαχα και
ισόποσα καρβελάκια} ρίχνουμε αλευράκι στο πλαστήρι και δίνουμε στο
ζυμαράκι μας σχήμα κυλινρδικό, διπλώνοντάς το προς τα μέσα.
Τοποθετούμε τα σχηματισμένα ψωμάκια μας στο ταψί με κάποια απόσταση
μεταξύ τους. Αφήνουμε να φουσκώσουν για άλλα 30' και έτοιμα για
φούρνισμα αφού πρώτα όμως βάλουμε πολύ απαλά, λίγο αλευράκι στην επιφάνειά τους.
Φουρνίζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190c για 30' με 40' ή μέχρι να χρυσίσει η επιφάνεια και φυσικά να μοσχομυρίσει φρέσκο ψημένο σπιτικό ψωμάκι το σπίτι μας!! Πριν τα βγάλουμε από το φούρνο έχουμε ετοιμάσει ένα τραπεζομάντηλο ανοιγμένο στη μέση για να βάλουμε τα ψωμιά μας, από πάνω απλώνουμε ένα φύλλο λαδόκολλας και όταν είναι έτοιμα, τα βάζουμε στη λαδόκολλα, τοποθετούμε άλλο φύλλο λαδόκολλας από πάνω τους και έπειτα τα σκεπάζουμε με το τραπεζομάντηλο για να απορροφήσουν την υγρασία τους και να γίνουν μαλακά και αφράτα μέσα και τραγανά από έξω. Όταν χλιαρίνουν, τα χωρίζουμε προσεκτικά μεταξύ τους. Όταν πλέον κρυώσουν τα βάζουμε σε ατομικές σακούλες και είτε καταναλώνονται άμεσα είτε τα βάζουμε στην κατάψυξη. Αυτό με τις λαδόκολλες είναι μυστικό της μαμάς για να μη μυρίσουν τα φραντζολάκια μας απορρυπαντικό ή μαλακτικό!!
Καλή μας όρεξη.
Η συνταγή μου όπως παρουσιάστηκε στο περιοδικό 'Στείλε τη Συνταγή σου'.
