1ος Χρόνος

  Έναν χρόνο συμπλήρωσε αυτή η μικρή, μικρή κουκίδα για μπλογκ, στον άπειρο του απείρου ιντερνετικό κόσμο!!! Για να πω την αλήθεια μου, αυτό το παράθυρο στον 'έξω' κόσμο το άνοιξα περισσότερο για τις Τούρτες μου. Ήθελα κάπου να φαίνονται!! Αλλά επειδή δεν μπορούσα να 'κρατήσω' ένα μπλόγκ μόνο με τούρτες είπα 'δεν κάνεις ένα μαγειρικό μπλόγκ όπως τόσοι άλλοι';; Και να' μαι. Συγκλονιστική ιστορία, έτσι;; Και πρωτότυπη. Τέλος πάντων.
 Θα έχετε διαπιστώσει πως δεν έχω υπάρξει και η πιο επιμελής μπλόγκερ. Από ένα σημείο και μετά είχε γίνει πολύ αγχωτική για μένα η κάθε ανάρτηση, ειδικά η λήψη φωτογραφιών. Δεν το κατέχω, το χέρι μου δεν.. ούτε και η οπτική μου, τα δυο αριστερά μου μάτια μήπως; τι να πω!! Μετέφερα και τα άγχος μου στα παιδιά ' μη φάτε ακόμη, δεν θα ακουμπήσετε το γλυκό, με ζαλίσατε ούτε μια σωστή ανάρτηση δεν μπορώ να γράψω, τέρατα!!!' Τέτοια. Οπότε είπα 'Στέλλα, όποτε μπορείς πουλάκι μου'. Αλλά και αυτό πάλι να σε τρώει, το όποτε μπορείς;;!!! Γιατί μου φαίνεται πως σχεδόν ποτέ δεν μπορώ!! Και έχω φτιάξει κατά καιρούς πιάτα ζηλευτά ;))). Αχχ!
Για να εξιλεωθώ στα μάτια σας λοιπόν, σας κερνάω από την τουρτίτσα που έφτιαξα για να γιορτάσω τα 'γενέθλια' της γωνίτσας αυτής. Περιττό να πω πως τρελαίνομαι για γενέθλια!! Σας τη στόλισα με πλουμέριες από ζαχαρόπαστα. Είναι φτιαγμένη με περισσή αγάπη για όλους εσάς που διαθέσατε τον πολύτιμο χρόνο σας να με επισκεφτείτε, να διαβάσετε τις αράδες μου και να δοκιμάσετε τις συνταγές μου!!
 Ευχαριστώ όλους και όλες εσάς που έχετε επισκεφτεί της Στέλλας τα Κουζινομπερδέματα, έχετε αφήσει τα όμορφα σχόλιά σας και έχετε γίνει μέλη της. Εύχομαι να έχετε βρει εδώ κάτι που έχει κάνει τη ζωή σας στην κουζίνα έστω και λίγο ευκολότερη και νοστιμότερη. Σας ευχαριστώ από καρδιάς. Με πολλή αγάπη!!!
Μη φοβάστε δεν είναι αποχαιρετιστήριο γράμμα, δεν θα απαλλαγείτε από μένα τόσο εύκολα!! 

Κανόνικα ο 1ος χρόνος είναι την Κυριακη αλλά επειδή θα είμαστε απόντες κάνω την ανάρτησή μου από σήμερα, με όλη την κατανόησή σας!

Ατομικές Πιτούλες {Βιένο}

        Άρχισαν τα σχολεία.. ευτυχώς! Μαζί όμως άρχισε και η καθημερινή αναζήτηση και προετοιμασία του κατάλληλου πρωινού κολατσιού. Και λέω κατάλληλου γιατί τα παιδάκια μου προφανώς, έχουν 'εξεζητημένους' γευστικούς κάλυκες και τα μέχρι τώρα κολατσά που τους ετοίμασα δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις τους!! Τις πιτούλες αυτές όμως τις λατρεύουν και τις ευχαριστιούνται πολύ. Είμαι σίγουρη πως θα αρέσουν και σε σας.

           Υλικά
     για το σπιτικό φύλλο εδώ

     για τη γέμιση

• τυρί φέτα τριμμένο

        Εκτέλεση

1.  Σπιτικό φύλλο. Στη συνταγή της Τυρόπιτας με Παραδοσιακό Φύλλο περιγράφω αναλυτικά τον τρόπο προετοιμασίας και ανοίγματος του φύλλου. Εδώ απλά θέλουμε ζυγό αριθμό από τα μπαλάκια που θα φτιάξουμε γιατί θα τα ενώσουμε ανα δυο για να κάνουμε το φύλλο σε καθεμιά από της πίτες. 

              Εδώ έχω 4 μπαλίτσες {πουπτσίνα}. Ανοίγω σε μικρούς δίσκους.

      Ενώνω ανα δυο, βουτωρώντας τη μεταξύ τους επιφάνεια. Χωρίζω τους ενωμένους δίσκους μου με λαδόκολλα.

  
      Αφού ανοίξω όλα τα μπαλάκια μου σε δίσκους και ενώσω ανα δυο με το βουτυράκι μου, βάζω στο ψυγείο. Κατόπιν βγάζω μια δόση τη φορά {τους δυο ενωμένους δίσκους μου} και ανοίγω αρχικά με τον πλάστη.

        
      Μετά παίρνω το φύλλο στα χέρια μου, κάνω τα χέρια μου γροθιά και τραβάω το φύλλο προς τα έξω να ανοίξει με τη βοήθεια των αρθρώσεων {κότσια}. Χρησιμοποιώ και τα δυο χέρια, άσχετα που στις φωτογαφίες φαίνεται μόνο το ένα. Περιμετρικά ανοίγω με τα δάχτυλα με γρήγορες κινήσεις και ανοίγω τραβώντας και γυρίζοντας ταυτόχρονα το φύλλο.

    Καταλήγω να έχω ένα τέτοιο φύλλο. Όσο πιο λεπτό τόσο το καλύτερο. Αν έχει και καμιά τρυπούλα εδώ κι εκεί δεν μας ενοχλεί, φτάνει βέβαια να μην είναι γεμάτο τρύπες ή είναι ολόκληρο μια τρύπα!! Ραντίζουμε με βιτάμ και με το τυράκι μας σε όλη την επιφάνεια.

                                                          
    Με τις άκρες των δαχτύλων μας σπρώχνουμε απαλά προς τα μέσα από τις δυο πλευρές. Τυλίγουμε σε σχήμα σπείρας όχι σφιχτά, βουτυρώνουμε την επιφάνειά της και έτοιμη η πιτούλα μας.

     Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 220c για 20' με 25'. Στα παιδιά μου αρέσουν να είναι ξεροψημένες. Εναλλακτικά μπορούμε να φτιάξουμε μια μεγάλη πίτα αν στο τέλος της πίτας ενώσουν την αρχή της επόμενης και ούτω καθεξής. Προσωπικά όταν φτιάχνω τέτοιες πίτες τρώμε όσες είναι να φάμε και τις υπόλοιπες τις βάζω στην κατάψυξη, άψητες τυλιγμένες σε πλαστική μεμβράνη {τις αμπαλάρω όμως αφού έχουν παγώσει}.

               Καλή μας όρεξη

Ψητές Πιπεριές

  Μάλιστα!! Μετά από σχεδόν τριών μηνών απουσίας σας παρουσιάζω 'Ψητές Πιπεριές'. Είναι της εποχής, είναι νόστιμες και πολύ πολύ εύκολες να ετοιμαστούν. Για αυτό άλλωστε και επέλεξα να σας τις παρουσιάσω. Μην κουραστώ πολύ και κοψομεσιαστώ!!

        Υλικά

• πιπεριές κόκκινες ή πράσινες, κέρατο
• λαδόκολλα
• ταψί μεγάλο 

      Εκτέλεση

1. Ανάβουμε το φούρνο στο γκριλ. 
2. Απλώνουμε μια λαδόκολλα στο ταψί μας{ μη χρειαστεί έπειτα να τρίβουμε!}.
3. Πλένουμε καλά τις πιπεριές μας και τις αραδιάζουμε τακτικά στο ταψί μας.
4. Τοποθετούμε το ταψί στο πάνω ράφι του φούρνου μας και ψήνουμε για 10' με 15' από κάθε πλευρά.
5.  Όταν πλέον ψηθούν τις ρίχνουμε σε μια πλαστική σακκούλα, τις αφήνουμε να 'ιδρώσουν' και να κρυώσουν καλά.  Αν θέλουμε τις βάζουμε στο ψυγείο όπως είναι και ασχολούμαστε μαζί τους όταν έχουμε χρόνο.
6. Στο ξεφλούδισμα τώρα, καλά θα είναι να είμαστε κοντά στη βρύση και να ξεπλένουμε τα χέρια μας συχνά για να μην μεταφέρονται τα σπόρια από τη μια πιπεριά στην άλλη, μη κοιτάτε τις δικές μου τις 'πολύσπορες'. Ξεφλουδίζουμε πρώτα και μετά αφαιρούμε το κοτσάνι και τα σπόρια. 
7. Τοποθετούμε τις έτοιμες καθαρισμένες πιπεριές μας σε δοχείο και τις συντηρούμε στο ψυγείο, αν είναι για άμεση κατανάλωση. Διατηρούνται δε και αρκετό διάστημα στο ψυγείο ή μπορούμε να γεμίσουμε πλαστικά σακουλάκια με την ποσότητα που θέλουμε, να βάλουμε στην κατάψυξη  και έτσι να έχουμε το απόθεμά μας για το χειμώνα.

                Καλή μας όρεξη

Σπανακόπιτα

     Αυτό το καθημερινό πια 'τί να μαγειρέψω;' με γονατίζει. Ξέρω, ξέρω!! Υπάρχουν άπειρες και πεντανόστιμες συνταγές που κυκλοφορούν. Αλλά μια που λέω  'αυτό θα μαγειρέψω', μια που λείπει κάποιο από τα υλικά. Αυτό τα διάστημα δεν είμαι και πολύ της οργάνωσης ούτε και των προγραμμάτων. Βλέπω πιάτα έτοιμα και σκέφτομαι ' να, αυτό για το Ζήση, μια μεριδούλα από εκείνο για την Ειρήνη, αυτό εδώ θέλω για μένα, εκείνο είναι τέλειο για τον Χρήστο, μια σαλατούλα από δω, ένα γλυκάκι από κει, έτοιμο το μεσημεριανό μας!!!'. Και εκεί ξυπνάω και ανασκουμπώνομαι. Το κακό είναι πως δεν συμβιβάζομαι-ονται με τα προμαγειρεμένα φαγητά ή τα έτοιμα, να τους τα σερβίριζα και να βολευόμασταν. Πρέπει να υπάρχει φρέσκομαγειρεμένο φαγάκι σχεδόν καθημερινά στο τραπέζι γιατί αλλιώς θα με φάνε εμένα.. ζωντανή. Εμπρός λοιπόν περιφερόμενο σαρκίο μου, δείξε τι αξίζεις {κάποιος να με βοηθήσει να σηκωθώ;;!!}.

           Υλικά
         για το σπιτικό φύλλο εδώ

         για τη γέμιση {ταψί 34 cm}

• 300 γρ. σπανάκι
• 300 γρ. φέτα 
• 4 αβγά
• 1 γιαούρτι αγελάδας
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο
• αλάτι

        Εκτέλεση

1. Σπιτικό φύλλο. Στη συνταγή της Τυρόπιτας με Παραδοσιακό Φύλλο περιγράφω αναλυτικά τον τρόπο προετοιμασίας και ανοίγματος του φύλλου. Εδώ το μόνο που έκανα ήταν να ελαττώσω τη δόση γιατί έφτιαξα την σπανακόπιτα σε μικρότερο ταψί.
2.  Γέμιση. Σωτάρω ελαφρά το σπανάκι με το ελαιόλαδο. Προσθέτω τη χοντροκομμένη φέτα, τα αβγά ελαφρώς χτυπημένα, το γιαουρτάκι και ανακατεύω καλά, όλα στο ίδιο σκεύος. Αλατίζω ανάλογα. Και είναι έτοιμη η γέμιση να ενώσει τα δυο φυλλαράκια.

                 Καλή μας όρεξη

Επιτέλους Τέλος!!

     Αυτή ήταν η ιαχή θριάμβου που βγήκε αυθόρμητα από τα χείλη των παιδιών μου όταν μπήκαν στο σπίτι κραδαίνοντας το λάφυρο που κέρδισαν επάξια μετά από τη μαθητική χρονιά που έφτασε αισίως στο τέλος της. Και όπως καταλάβατε δεν πρόκειται για μαγειρική ανάρτηση. Σήμερα τα παιδιά μου είναι πλέον άξιοι προαχθείσαντες της Γ΄ τάξεως, αφού φοίτησαν, μετά κόπων και βασάνων, στην Β' τάξη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σερβίων. Μου μοιάζει απίστευτο πως αυτά τα δυο μικρά μου, που γεννήθηκαν 1850 γρ. η Ειρηνούλα μου και 2250 γρ. ο Ζήσης οκταμηνίτικα, έφτασαν να πάνε στην Τρίτη Τάξη. Άχ!!! Ήταν μια χρονιά καλή σε γενικές γραμμές {αφού δεν καταλήξαμε σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα}!!! Ελπίζω να να τα πάμε καλά και την επόμενη χρονιά χωρίς πολλές κλάψες και μουρμούρες, ακούτε; Είμαι πολύ περήφανη για σας!! Σας αγαπάω ως το άπειρο, φεγγαράκια μου.

                               Τα πιο αγαπημένα αδέρφια στον κόσμο!!!!

                                                     ΑΞΙΟΣ!!!

                                                      ΑΞΙΑ!!!
                    
                   Φιλιά σε όλους σας.