20 Απρ 2013

Τσουρέκια

Δεν θα σας κουράσω με τις συνηθισμένες μου φλυαρίες αυτή τη φορά. Σας παρουσιάζω ευθύς αμέσως τους πρωταγωνιστές της Πασχαλινής περιόδου.. τα Τσουρέκια!! Η συνταγή που μοιράζομαι μαζί σας δίνει τα αφρότερα, ελαφρύτερα και νοστιμότερα τσουρέκια! Η παρασκευή τους είναι πολύ εύκολη και μάλιστα χωρίς πολύ φασαρία και αναμονές {μέσα σε 4 ώρες είναι έτοιμα}, ειλικρινά! Η επιτυχία τους, τόσο γευστικά όσο και εμφανισιακά, είναι σίγουρη! Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να δοκιμάσετε να φτιάξετε τα τσουρεκάκια αυτά και σας εγγυώμαι πως δεν θα αναζητήσετε άλλη συνταγή!

Να ευχηθώ λοιπόν, εκτός από καλή επιτυχία με τα τσουρέκια σας με όποια συνταγή και να τα φτιάξετε, Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με υγεία και καλή διάθεση.. αμήν!

      Υλικά {για 4 μεγάλα τσουρέκια}

            μείγμα αλεύρων
  • 1 συσκευασία σκληρό αλεύρι {το γνωστό κίτρινο}
  • 650γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις {Αλλατίνη}
  • 1 σακουλάκι μαχλέπι σε σκόνη
  • 1 σακουλάκι κακουλέ σε σκόνη
  • 2 βανίλιες
  • 1 κ.γ. αλάτι
            μείγμα αβγών 
  • 8 αβγά
  • 650γρ. ζάχαρη
  • χυμό και ξύσμα από 2 μικρά ή 1 μεγάλο πορτοκάλι
  • 250γρ. γάλα πλήρες 
            μείγμα μαγιάς 
  • 125γρ. νωπή μαγιά {ζαναέ}
  • 300γρ. ζεστό νερό
  • 185γρ. αλεύρι
  • 2 κ.σ. ζάχαρη
  • 270γρ. φυτίνη 
           επάλειψη
  • 1 αβγό
  • 1 κ.σ. γάλα 
  • 1 κ.σ. σπορέλαιο
  • σουσάμι

      Εκτέλεση
Προετοιμασία: Συγκεντρώνουμε όλα τα υλικά μας και βεβαιωνόμαστε πως δεν λείπει κάποιο από αυτά {μην τρέχουμε πανικόβλητες}!!

Μείγμα αλεύρων: Σε μια βαθιά λεκάνη κοσκινίζουμε τα δύο άλευρά μας και έπειτα στην κορυφή και χωρίς να ανακατέψουμε βάζουμε το κακουλέ, το μαχλέπι, τις βανίλιες και το αλάτι. Τη λεκάνη αυτή τη βάζουμε στο φούρνο {τον οποίο έχουμε ανάψει στους 20c για να ζεσταθούν και να αναδυθούν έτσι τα αρώματα από τα μπαχάρια μας} για όση ώρα ώρα ετοιμάζουμε τα υπόλοιπα υλικά μας. 

Μείγμα αβγών: Σε βαθύ κατσαρολάκι και με βαρύ πάτο χτυπάμε με το μίξερ τα αβγά με τη ζάχαρη για 1' με 2'. Ανάβουμε το μάτι μας στο 5 {το δικό μου είναι διαβαθμισμένο μέχρι το 9} και ζεσταίνουμε το μείγμα αυτό ανακατεύοντας με το σύρμα συνεχώς. Προσθέτουμε το χυμό πορτοκαλιού με το ξύσμα και το γάλα και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε μέχρι το μείγμα να αποκτήσει μια θερμοκρασία μέσα στην οποία το δάχτυλό μας να αισθάνεται ευχάριστα ζεστά. Θέλει πολύ προσοχή με τα αβγά γιατί εάν 'αρπάξουν' τότε τα τσουρέκια μας θα αποκτήσουν εσωτερικά ένα σκούρο καφετί χρώμα και δεν θα είναι αφράτα ούτε γευστικά. Αποσύρουμε από τη φωτιά, σκεπάζουμε με το καπάκι και πάμε για τη μαγιά.

Μείγμα μαγιάς: Σε βαθύ πυράντοχο μπολ διαλύουμε τη μαγιά στο χλιαρό προς ζεστό νερό {και εδώ θέλει προσοχή με τη θερμοκρασία για να μην 'σκοτώσουμε΄τους μύκητες της μαγιάς}. Έπειτα προσθέτουμε το αλεύρι για να κάνουμε έναν πηχτό χυλό και από πάνω πασπαλίζουμε τη ζάχαρη. Βάζουμε στο φούρνο, αφού βγάλουμε τη λεκάνη με τα άλευρα, που είναι στους 20c και αφήνουμε τη μαγιά να δράσει. Σε 10' περίπου η μαγιά πρέπει να έχει φουσκώσει {ενδέχεται να χρειαστεί και παραπάνω ώρα, οπότε μην πανικοβληθείτε} και την βγάζουμε από το φούρνο. Ταυτόχρονα λιώνουμε σε χαμηλή θερμοκρασία τη φυτίνη σε ένα μικρό κατσαρολάκι. Μόλις λιώσουν όλα τα κομματάκια της, αποσύρουμε και τη διατηρούμε ζεστή.

Όλα τα υλικά μας είναι έτοιμα και σε ζεστή θερμοκρασία. Χύνουμε πρώτα τη μαγιά στα άλευρα, ζυμώνουμε, έπειτα τα αβγά και τμηματικά τη φυτίνη. Τα υλικά μας σε όλη τη διάρκεια είναι σημαντικό να είναι ζεστά.

Τη φυτίνη θα την προσθέσουμε σε 5 με 6 δόσεις. Θα χύνουμε από λίγη κάθε φορά στη χούφτα μας και θα ζυμώνουμε καλά να απορροφηθεί. Θα το καταλαβαίνομαι ότι το ζυμάρι 'ήπιε' τη φυτίνη γιατί θα κολλάει πολύ στα χέρια μας μετά από κάθε προσθήκη. Όταν τελειώσουμε με τη φυτίνη, σκεπάζουμε με καθαρή πλαστική σακούλα και βάζουμε στο φούρνο που εξακολουθεί να είναι στους 20c. Εμένα φούσκωσε μέσα σε 15' {το πόσο γρήγορα θα φουσκώσει η ζύμη εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, μπορεί λοιπόν να χρειαστεί και 1 ώρα}.

                                                  Το πριν 
                                               Και το μετά

Έχουμε ετοιμάσει τα ταψάκια μας και τα έχουμε στρώσει με λαδόκολλα. Ξεφουσκώνουμε το ζυμαράκι πατώντας το χωρίς να το ξαναζυμώσουμε και το χωρίζουμε σε 4 μέρη. Έχουμε δίπλα μας και ένα πιατάκι με λίγο σπορέλαιο για να λαδώνουμε τα χέρια μας γιατί το ζυμάρι μας θα κολλάει. Παίρνουμε ένα μέρος από τα 4 και τα υπόλοιπα τα ξαναβάζουμε με τη λεκάνη μας στο φούρνο. Χωρίζουμε στα τρία και καθώς ανοίγουμε σε κορδόνι ταυτοχρόνως το γυρίζουμε προς αντίθετες κατευθύνσεις. Έτσι δημιουργούνται οι εσωτερικές κλωστές στα τσουρέκια μας. Έπειτα τα πλέκουμε σε πλεξούδα. Το ίδιο κάνουμε και με τα υπόλοιπα ζυμαράκια.

Αφού τα έχουμε πλάσει σε πλεξούδες τα ξαναβάζουμε στο φούρνο μέχρι να διπλασιαστούν σε όγκο δηλαδή για άλλα 15' με 20' {μπορεί και παραπάνω}, εμένα τουλάχιστον τόσο χρειάστηκαν.  

Τα βγάζουμε από το φούρνο και τον ανάβουμε στους 150c. Πολύ προσεκτικά περνάμε την επιφάνεια του κάθε τσουρεκιού με το μείγμα του αβγού για την επάλειψη και πασπαλίζουμε με σουσάμι. Ψήνουμε για 45' ακριβώς.
Έτοιμα τα τσουρέκια μας! Εύκολα, γρήγορα και πολύ νόστιμα! Γίνονται εξαιρετικά αφράτα και πολύ ελαφριά στο χέρι!

Μπορούμε να τα φυλάξουμε και στην κατάψυξη. Εγώ τα κόβω σε φετούλες, τις τυλίγω σε ζελατίνη και έχω έτοιμες μεριδούλες κολατσιού. Θέλουν έτσι πολύ λιγότερη ώρα να ξεπαγώσουν.

            Καλή επιτυχία και ξανά ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
                         Σας φιλώ

28 Μαρ 2013

Πώς να καλύψετε μια Τούρτα με Ζαχαρόπαστα-How to Cover a cake with Fondant

Φαντάζομαι πως πολλές από σας που ασχολείστε με τη ζαχαροπλαστική και περισσότερο με τη ζαχαρόπαστα έχετε δει διάφορες τεχνικές σχετικά με την εφαρμογή της πάνω σε τούρτα. Είπα να σας δείξω και τον δικό μου τρόπο, ο οποίος είναι καθαρά εμπειρικός και είναι αυτός στον οποίο έχω καταλήξει και μου ταιριάζει.
Για μένα-δεν θα πω ψέμματα-δεν είναι δύσκολο π λ έ ο ν να ντύσω μια τούρτα με ζαχαρόπαστα. Αν και υπάρχουν φορές που μπορεί όλα να πάνε στραβά με την κυρία αυτή, τη ζαχαρόπαστα εννοώ, την οποία φτιάχνω μόνη μου {ειλικρινά δεν έχω δοκιμάσει και άλλη - είναι καλό ή κακό αυτό;;}, που μπορεί να μη θέλει να 'συνεργαστεί' εκείνη την ημέρα για δικούς της λόγους. Έχω όμως αποκτήσει την 'ψυχραιμία' και δεν την αφήνω να με τρομοκρατεί, είμαστε φίλες κολλητές {την έχω προσωποποιήσει, μήπως να με κοιτάξει κανένας γιατρός;; Χρήστο, βοήθεια!!}
Το μεγάλο μυστικό είναι το καλό υπόστρωμα, εκεί δηλαδή όπου θα καθίσει η ζαχαρόπαστα να είναι όσο το δυνατόν πιο άψογο.
Και αυτό θα αρχίσει από το κέικ ή το παντεσπάνι που θα χρησιμοποιήσουμε, το οποίο πρέπει να είναι οριζοντιωμένο-δηλαδή όταν θα το βγάλουμε από το φούρνο να μη σχηματίζει εκείνο το χαρακτηριστικό κεντρικό βουναλάκι {δες Σοκολατίνα νο3 }. Αν συμβεί, απλά κόβουμε αυτό που προεξέχει, το θέμα όμως είναι πως χάνεται έτσι ποσότητα από το κέικ μας.
Έπειτα η κοπή του κέικ, που πάλι θα πρέπει να είναι αναλογική και συμμετρική.
Η γέμιση να είναι ισόποση αν έχουμε παραπάνω από ένα εσωτερικά 'πατώματα'. Αυτό περισσότερο φαίνεται όταν κόβουμε την τούρτα {πρέπει και το εσωτερικό να είναι άψογο, σωστά;}.
Και το τελικό στάδιο είναι η εφαρμογή της βουτυρόκρεμας ή της γκανάς, που θα σκεπάσει και θα θωρακίσει το παντεσπάνι και τη γέμισή του και φυσικά θα αναδείξει τη ζαχαρόπαστα.
Αυτά είναι τα βασικά βήματα για να έχουμε έναν τέλειο 'καμβά' πάνω στον οποίο θα αφήσουμε τη φαντασία μας να 'πλάσει' όνειρα! Και αν αυτά τα βήματα είναι καλά τότε και η ζαχαρόπαστα θα βρει και θα 'καθήσει' τέλεια. Γιατί η ζαχαρόπαστα δεν θα καλύψει τις από κάτω ατέλειες, αντίθετα θα τις ενισχύσει! Οπότε λάβετε τα μέτρα σας!!
Δεσμεύομαι σε κάποια στιγμή να σας δείξω πώς εγώ συναρμολογώ μια τούρτα και πώς εφαρμόζω τη βουτυρόκρεμα {χρειάζομαι έναν καλό φωτογράφο, δακτυλογράφο και μια υπεύθυνη δήλωση για να μην κάνω πίσω,  χαχαχα!!!}

 
Αυτά είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιώ: μια σπάτουλα, έναν πλάστη, έναν κόφτη πίτσας, μια άλλη σπάτουλα 'λειαντή' {δεν γνωρίζω την ονομασία της, είναι το μαύρο με το κόκκινο χερούλι}, τα οποία αγόρασα από χρωματοπωλείο και το απαραίτητο πλαστήρι μου. Όπως διαπιστώσατε δεν είναι ανάγκη να αγοράσουμε τα 'ειδικά' εργαλεία για τη ζαχαρόπαστα που είναι και ακριβά!! {φτάνει να είμαστε εφευρετικές,ε;;}. Και φυσικά την ίδια τη ζαχαρόπαστα, την τούρτα που είναι καλυμμένη με τη βουτυρόκρεμα {την κρατάμε στο ψυγείο και τη βγάζουμε μόνο όταν την χρειαστούμε} και ο νισεστές με τη βοήθεια του οποίου ανοίγω σε φύλλο τη ζαχαρόπαστα, δεν φαίνεται όμως στη φωτογραφία. Αυτά είναι τα απολύτως απαραίτητα, ειλικρινά!


Αρχίζουμε με τη ζαχαρόπαστα που πρέπει να μαλακώσουμε με τη βοήθεια βουτύρου και με πολύ καλό πλάσιμο. Η ζαχαρόπαστα πρέπει να είναι πολύ καλά 'ενυδατωμένη' για να μην κάνει επιφανειακές χαραγές. Έπειτα απλώνουμε νισεστέ στο πλαστήρι μας και ανοίγουμε σε φύλλο περίπου 3 φορές μεγαλύτερο από τη τούρτα μας. Η τούρτα αυτή ζύγιζε χωρίς ζαχαρόπαστα 1300γρ. Η ποσότητα ζαχαρόπαστας που χρησιμοποίησα ήταν περίπου 500γρ. Είναι πολύ σημαντικό το φύλλο να είναι αρκετά μεγάλο για να έχουμε τα πλαϊνά της τούρτας άψογα χωρίς 'ρυτίδες'.

Με τη βοήθεια του πλάστη ανασηκώνω και 'σκεπάζω' την τούρτα με τη ζαχαρόπαστα. 'Λειαίνω' με τα χέρια μου την πάνω επιφάνεια έτσι ώστε να φύγει τυχόν παγιδευμένος αέρας και αρχίζω να 'δουλεύω' τα πλαϊνά, πάλι με τα χέρια μου κάνοντας κινήσεις από πάνω προς τα κάτω χωρίς όμως να ασκώ πίεση.




Και φτάνουμε σε αυτό το σημείο {η από κάτω φωτογραφία} όπου πρέπει να πω πως χρησιμοποιώ και τα δυο μου χέρια, τα οποία βάζω αντικριστά, δηλαδή οι μύτες των δαχτύλων του ενός χεριού ακουμπάνε με αυτές του άλλου και κάνω κινήσεις αγκαλιάζοντας, 'χαιδεύοντας' και ταυτόχρονα πιέζοντας ελαφρώς με τις άκρες της κάθε παλάμης μου, τη βάση. Ελπίζω να καταλάβατε {χρειάζομαι φωτογράφο ή απλά να βολευτώ με έναν τρίποδα;;!!}.

Και αρχίζουμε να αφαιρούμε την περίσσεια της ζαχαρόπαστας τμηματικά και με τη βοήθεια του κόφτη πίτσας. Πρώτα αυτήν που προεξέχει γύρω από τη βάση της τούρτας.

Έπειτα και πολύ προσεκτικά αφαιρούμε τη ζαχαρόπαστα που προεξέχει περιφερειακά και τριγύρω από τις άκρες της τούρτας μας.

Και με τη βοήθεια της σπάτουλας σπρώχνουμε τη ζαχαρόπαστα στο εσωτερικό της τούρτας με απαλές και κοφτές κινήσεις.


Για το τελικό φινίρισμα χρησιμοποιούμε τη σπάτουλα 'λειαντή' πάλι προσεκτικά και διορθώνουμε τις όποιες μικρές ατέλειες παρουσιάστηκαν κατά την εφαρμογή της ζαχαρόπαστας.


                                      Και ιδού το αποτέλεσμα.

Η ποσότητα της ζαχαρόπαστας που τελικά 'έμεινε' πάνω στην τούρτα αυτή ήταν περίπου στα 300γρ. Γενικά μου αρέσει να υπάρχει ένα λεπτό στρώμα ζαχαρόπαστας όπως και βουτυρόκρεμας αλλά αυτό πάντα εξαρτάται από το σχέδιο που θέλουμε να κάνουμε.
Ο 'καμβάς' αυτός φυλοξένησε το 'Μωράκι Λουλουδάκι' όπως ονόμασα αυτήν την τούρτα!



           Καλές δημιουργίες

 <a href="http://www.bloglovin.com/blog/5421695/?claim=wub44kahuw2">Follow my blog with Bloglovin</a>

26 Φεβ 2013

Αναποδογυρισμένο Μπανανοκέικ {Upside Down BananaCake}

Μπανάνες!! Τις αγαπάμε, τις λατρεύουμε, υπάρχουν πάντα στο σπίτι, τουλάχιστον στο δικό μας!
Έχω φτιάξει διάφορα γλυκίσματα με μπανάνα κατά καιρούς, άλλα νόστιμα, άλλα απλώς καλά και άλλα.. εξαιρετικά {όπως μπανανοκέικ}!! Και αυτό το αναποδογυρισμένο κέικ ανήκει στην τελευταία κατηγορία {σας παρουσιάζω πάντα τα καλύτερα, έτσι;;} του.. πεντανόστιμου! Είναι εύκολο, νόστιμο, πρωτότυπο και εντυπωσιακό!

          Υλικά {για ταψάκι 23cm}

           για το σιρόπι
  • 100 γρ. μαργαρίνη
  • 1 κούπα καστανή ζάχαρη
  • 3 κ.σ. μέλι
  • 4 μεγάλες ώριμες {όχι μαύρες} μπανάνες
     
           για το κέικ
  • 1 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 2 κ.γ. μπέικιν
  • 1 κ.γ. κανέλα
  • 1/4 κ.γ αλάτι
  • 2 βανίλιες
  • 170 γρ. μαργαρίνη
  • 3/4 της κούπας ζάχαρη
  • 1 μεγάλο αβγό
  • 1/2 κούπα γάλα
          Εκτέλεση
  1. Λαδώνουμε το ταψάκι μας, προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 180c και φέρνουμε όλα τα υλικά μας σε θερμοκρασία δωματίου.
  2. Για το σιρόπι: Σε κατσαρολάκι και σε μέτρια φωτιά {7 με ανώτερο το 9}, λιώνουμε τη μαργαρίνη, προσθέτουμε τη ζάχαρη, το μέλι και ανακατεύουμε μέχρι να γίνουν τα υλικά μας σιροπάκι. Κόβουμε σε ροδελίτσες τη μπανάνα. Χύνουμε το σιρόπι στο ταψί μας να καλύψει τον πάτο του και προσθέτουμε τη μπανάνα πάνω στο σιρόπι, αραδιάζοντας τις ροδέλες κυκλικά, αρχίζοντας από την περιφέρεια για να φτάσουμε στο κέντρο. Βάζουμε στην άκρη.
  3. Για το κέικ: Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, το μπέικιν, την κανέλα, το αλάτι και τις βανίλιες. Στο μπολ του μίξερ μας, χτυπάμε τη μαλακωμένη μαργαρίνη με τη ζάχαρη για 2' με 3'. Προσθέτουμε το αβγό και ανακατεύουμε καλά να ενσωματωθεί. Τέλος προσθέτουμε το μείγμα του αλευριού εναλλάξ με το γάλα σε 2 δόσεις αρχίζοντας και τελειώνοντας με το αλεύρι.
  4. Έπειτα, προσεκτικά και κουταλιά κουταλιά προσθέτουμε τη ζύμη στο ταψί με τις μπανάνες.
  5. Ψήνουμε για 50' με 55' ή μέχρι μια οδοντογλυφίδα να βγει καθαρή αν τρυπήσουμε με αυτή το κέντρο του κέικ.
  6. Αφήνουμε για 30' το γλυκό μέσα στο ταψάκι και πάνω σε σχάρα να σταθεί. Πριν το αναποδογυρίσουμε περνάμε περιμετρικά με ένα μαχαίρι να ξεκολλήσουμε τις άκρες από το ταψάκι μας.
  7. Αναποδογυρίζουμε σε μεγάλη πιατέλα και είναι έτοιμο.. για φάγωμα.
       Καλή μας όρεξη
    Η συνταγή είναι προσαρμοσμένη και αρκετά τροποποιημένη από εδώ

20 Φεβ 2013

Παρουσίαση

 Ναι, αυτή είμαι εγώ! Μου φαίνεται κάπως παράξενο να με βλέπω αλλά.. Κάποιες εβδομάδες πριν λοιπόν, παρουσιάστηκε στον Τηλεθεατή μια συνέντευξή μου σχετικά με τις Τούρτες μου από Ζαχαρόπαστα! Παρένθεση.. Άργησε λίγο η ανάρτηση αυτή, το ξέρω.. Κλείνει η παρένθεση!! Η δημοσιογράφος Κατερίνα Σταυρίδου εντόπισε κάπου, κάπως, τα Καλλιτεχνήματά μου, όπως τα ονομάζει, εντυπωσιάστηκε και θέλησε να τα κάνει.. θέμα. Και έτσι έγινε! Έγινα δισέλιδο θέμα στον Τηλεθεατή!! Οφείλω να ευχαριστήσω ολόθερμα την Κατερίνα για την πολύ όμορφη και γλυκιά συνέντευξη που μου απέδωσε και ένα εξίσου μεγάλο ευχαριστώ σε όλους και όλες εσάς που 'αγκαλιάσατε' και εμπιστευθήκατε τις 'Τούρτες της Στέλλας'!! Εγώ, προσωπικά σαν Στέλλα μιλώντας, παρά τις δυσκολίες των καιρών, θα συνεχίσω να 'παλεύω' και να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου για αυτό που τόσο πολύ αγαπώ να κάνω.. τις Τούρτες μου!      Άσχετο.. Μήπως βγήκα πολύ κόκκινη;;;!!




 Να σας δείξω επίσης και το βραβείο που είχα πάρει το καλοκαίρι {σας τα δείχνω όλα άμεσα, έτσι;}για την Τούρτα 'Σπαράγγια' από τη συμμετοχή μου σε διαγωνισμό μαγειρικής, εδώ στα Σέρβια Κοζάνης. Όλα τα σπαράγγια είναι από ζαχαρόπαστα και φτιαγμένα στο χέρι!

      Σας φιλώ γλυκά!!

8 Φεβ 2013

Σάμαλι, Το Παραδοσιακό Φλωρινιώτικο

   Είχα τη μαμά μου αυτές τις μέρες στο σπίτι. Της παρέδωσα εν λευκώ {σαν καλή κόρη που είμαι} την κουζίνα μου και η γλυκιά μου η μανούλα, μας περιποιήθηκε όπως μια μαμά ξέρει πολύ καλά να κάνει. Έσιαξε τα άσιαχτα, μάζεψε τα ασυμμάζευτα, έδωσε τις πολύτιμες και χρήσιμες {όχι πάντα, αλλά αν μπορούσα ας έκανα κι αλλιώς} συμβουλές της και έφυγε!! Μαμά, γύρνα πίσω! Σε χρειάζομαι!
 Άφησε όμως κάτι και για σας. Μια από τις γλυκιές συνταγές της, το Σάμαλι έτσι όπως το έφτιαχναν κάποτε. Εγώ το μόνο που έκανα ήταν να τραβήξω τις φωτογραφίες {τρομάρα μου! ούτε που την παρακολούθησα πώς το έφτιαξε} και να σας μεταφέρω τη δική της πολύτιμη 'σταγόνα' μαγειρικής σοφίας! Απολαύστε!!    

           Υλικά  {μεγάλη δόση}
  • 4 αβγά
  • 1 κούπα ζάχαρη
  • 1 γιαούρτι πρόβειο των 300γρ. με την πέτσα
  • 1 κούπα σπορέλαιο
  • 1 κούπα σιμιγδάλι ψιλό
  • 1 κούπα σιμιγδάλι χοντρό
  • 1 κουταλάκι πολύ φουσκωτό σόδα
  • 1 φακελάκι μπέικιν ολόκληρο
  • μια πρέζα αλάτι 
          σιρόπι
  • 4 κούπες ζάχαρη
  • 4 κούπες νερό 
  • χρησιμοπούμε την ίδια κούπα μέτρησης για όλα τα υλικά μας
        
          Εκτέλεση
  1. Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 170c και λαδώνουμε ένα μεγάλο ταψί 34cm.
  2. Σε ένα μπολ αναμειγνύουμε τα σιμιγδάλια μας, τη σόδα, το μπέικιν, το αλάτι και κοσκινίζουμε για να γίνει έτσι πιο αφράτο το γλυκό μας.
  3. Σε ένα άλλο μπολ χτυπάμε καλά με το σύρμα τα αβγά  με τη ζάχαρη.
  4. Ύστερα ρίχνουμε το γιαούρτι και συνεχίζουμε το χτύπημα.
  5. Κατόπιν σιγά-σιγά χύνουμε το σπορέλαιο και μετά, πάλι σιγά το μείγμα του σιμιγδαλιού.
  6. Βάζουμε το μείγμα μας στο ταψί και είναι έτοιμο για ψήσιμο. Ψήνουμε για 35' με 40'. 
  7. Το σιρόπι. Προσθέτουμε το νερό στη ζάχαρη και βράζουμε για ακριβώς 7 λεπτά.
  8. Αφού κρυώσει το σάμαλι, το κόβουμε και ρίχνουμε κατευθείαν το σιρόπι. Μόλις το σιροπιάσουμε το σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο για να μην ξεραθεί και το αφήνουμε να κρυώσει.
    Η επιτυχία του Σάμαλι βρίσκεται στο χρώμα του, που πρέπει να είναι σκούρο χρυσαφί όπως στη φωτογραφία αλλιώς δεν μιλάμε για Σάμαλι!
                 
                    Καλή επιτυχία
               Ελένη {Νίτσα} Μαρκοπούλου


 
    Το εν λόγω γλυκό είναι πολύ νόστιμο και καθόλου λιγωτικό οπότε προσέξτε να το φτιάξετε σε κάποια στιγμή που θα περιμένετε κόσμο, γιατί σας το εγγυώμαι πως θα το φάτε όλο μόνοι σας. Και το λέω εγώ που δεν τρελαίνομαι για το Σάμαλι!!
  Μπορείτε βέβαια να φτιάξετε και τη μισή δόση και να ενδώσετε χωρίς πολλές τύψεις στην απίστευτη γλύκα αυτού του γλυκού!!!
  Στέλλα